|
Το
καλοκαίρι του 1990, έφυγε από τη ζωή ο Eli
Whitney Debevoise.
Ποιος
ήταν ο Eli Whitney Debevoise; Μα ο εις εκ των δύο ιδρυτών του
δικηγορικού γραφείου Debevoise & Plimpton LLP [wikipedia],
οι συνεργάτες του οποίου [πάνω από 630 δικηγόροι σε οκτώ χώρες
σε όλον τον κόσμο] “ανατάραξαν” εσχάτως τα
“λιμνάζοντα ύδατα” των μαύρων ταμείων της Siemens.
Τι συνέβη; Απλά το δικηγορικό γραφείο ανέλαβε τη
διεξαγωγή ενός ανεξάρτητου εσωτερικού ελέγχου της Siemens, για
λογαριασμό της εταιρείας, και κατόπιν υποδείξεως της Επιτροπής
Ελέγχου του Χρηματιστηρίου των ΗΠΑ [SEC].
Η SEC είχε
ιδρυθεί το 1934, λίγα χρόνια μετά το Κραχ του 1929, και πρώτος
της πρόεδρος είχε διοριστεί, από τον πρόεδρο Ρούζβελτ, ο Τζόζεφ
Κέννεντυ [πατέρας του μετέπειτα προέδρου Τζων Κέννεντυ και των
γερουσιαστών Ρόμπερτ και Τεντ].
[Παρένθεση: τώρα, θα με
ρωτήσετε, έβαλαν τον... μαφιόζο να φυλάει τα πρόβατα; Διότι, αν
δεν ξέρετε ότι ο Τζόζεφ Κέννεντυ είχε στενότατες σχέσεις με τη
μαφία (αν δεν ήταν κι ο ίδιος μαφιόζος), τότε μάλλον διαβάζετε
λάθος βιβλία ιστορίας. Ακόμα και η wikipedia το θέτει κομψά:
"Kennedy was reputed to be an importer of alcoholic drinks
from Canada into the USA during Prohibition. The allegations
were never proven." Και είχε φροντίσει να πουλήσει και το
χαρτοφυλάκιό του λίγο πριν το Κραχ...]
Κάποια στιγμή,
λοιπόν, η Siemens θέλησε να μπει στο Χρηματιστήριο της Νέας
Υόρκης. Η SEC, για να προστατεύσει τους “επενδυτές-πρόβατα”
[Ελεύθερος Τύπος, 15-6-2008, pdf] άρχισε να το ψάχνει, και η
Debevoise & Plimpton LLP ανέλαβε την εξονυχιστική έρευνα των
αρχείων της Siemens. Τα υπόλοιπα τα ξέρετε…
Τίποτε
το αξιοπερίεργον. Αλλά, όπως γράφτηκε [Έθνος, 21-6-2008], “Από
εκεί και πέρα” [μετά την ίδρυση του δικηγορικού γραφείου
(1931) και της SEC (1934)] “η πορεία της SEC και της
Debevoise είναι σχεδόν κοινή, αφού η δεύτερη αναλαμβάνει να
εκπροσωπήσει νομικά μια σειρά από επιχειρήσεις που μπαίνουν στο
στόχαστρο της SEC, καταλήγοντας όμως το μακρύ χέρι της επιτροπής
στις επιχειρήσεις αυτές, αφού η εποπτική αρχή φαίνεται να είναι
αυτή που -όπως λέγεται- λίγο ως πολύ επιβάλλει την Debevoise
στις επιχειρήσεις αυτές. Κάτι τέτοιο φαίνεται να έγινε όταν η
Siemens μπήκε στο μικροσκόπιο της SEC πριν από δύο χρόνια.”
Εσείς, όμως, επιμένετε να έχετε απορίες. Διότι,
αναρωτιέστε, πώς το δικηγορικό γραφείο που ιδρύθηκε το 1931 με
“αρχικό μετοχικό κεφάλαιο μόλις 2.366 δολαρίων” και
που “στεγαζόταν σε ένα διαμέρισμα λίγων τετραγωνικών
μέτρων” [Ελεύθερος Τύπος, ό.π.] κατάφερε να βαδίζει
παράλληλα με τη SEC;
Πολύ καλό ερώτημα. Ας απαντήσουμε
και σ’ αυτό.
Αντιγράφω από το βιβλίο του James
Dunlap III, A Rothbardian Power Elite Analysis Of Modern
American History [το οποίο δεν θα δυσκολευτείτε να το βρείτε σε
pdf στο διαδίκτυο - το έχω στον σκληρό μου], τη σημείωση 70 [οι
υπογραμμίσεις στο πρωτότυπο, οι υπογραμμίσεις δικές μου]:
«70.
Current Biography Yearbook, 1959, s.v. “Stewart, Potter,
Jan. 23, 1915 – Associate Justice of the Supreme Court of
the United States.” Stewart was one of several of Ford’s
Yale Law School classmates who served as associates in the
Debevoise firm. The firm’s lead partner, Thomas M.
Debevoise, was the personal attorney of John D. Rockefeller, Jr.
Representing the firm’s second generation was Eli Whitney
Debevoise, who served in Germany as John J. McCloy’s
general counsel in the Office of High Commissioner. See Bird,
The Chairman, pp. 274, 437. Thomas Debevoise was a Yale
undergrad, Class of 1895. See Who Was Who in America, Volume 3,
s.v. “Debevoise, Thomas (McElrath), lawyer.” Eli
Whitney Debevoise had both Morgan and Rockefeller connections.
He earned his A.B. at Yale in 1921 and his Harvard LL.B. in
1925. After six years with Morgan-affiliated law firm of Davis,
Polk, Wardwell, Gardiner & Reed, he joined his father’s
firm where he remained until his death in 1990. He served as an
artillery officer during World War I and during World War II was
chairman of the Alien Enemy Hearing Board. He was, throughout
his career, also active in numerous international legal
societies and was considered an authority on the development of
post-World War II Germany. He was a member of the Council on
Foreign Relations. See WWWA, Volume 10, s.v. “Debevoise,
Eli Whitney, lawyer.” The lead partner in the Davis firm
was John W. Davis, solicitor general and ambassador to England
during the Wilson Administration. Davis was the Democratic Party
candidate in 1924. The firm’s “clients included the
Guaranty Trust Company of New York and certain corporations in
which the J.P. Morgan banking interests held stock.” John
W. Davis was a trustee of the Carnegie Endowment for
International Peace and a board member of the Rockefeller
Foundation. See National Cyclopedia of American Biography,
Volume 45, s.v. “Davis, John William, lawyer and
diplomat.” From 1921 to 1925, John W. Davis was a partner
in Stetson, Jennings, Russell & Davis. This firm’s
founding partner, Francis Lynde Stetson, was J.P. Morgan’s
personal lawyer and was known on Wall Street as “Morgan’s
attorney general.” Morgan reportedly paid Stetson $50,000
per annum “merely to insure first call on his services.”
See Dictionary of American Biography, Volume 17, s.v. “Stetson,
Francis Lynde (Apr. 23, 1846 – Dec. 5, 1920), lawyer.»
“Φτωχαδάκια”…
Άλλα σχόλια δεν
νομίζω ότι χρειάζονται. [Πάντως το συγκεκριμένο δικηγορικό
γραφείο είναι από εκείνα που κρύβουν πολλούς σκελετούς (Skull &
Bones) στα ερμάριά τους...] Αν μέσα σε μια σημείωση διαβάζεις
ονόματα όπως Ροκφέλερ, ΜακΚλόυ, Γιέιλ, Γουίτνεϋ, Μόργκαν,
Κάρνεγκι κ.ο.κ., τότε μπορείς ξεκινώντας απ’ αυτά να
γράψεις την ιστορία της “ΗΠΑ Α.Ε.” στους δύο
τελευταίους αιώνες. Και με μια μικρή προσπάθεια ολόκληρη την
ιστορία της “Πλανήτης Γη Α.Ε.”.
Διότι το
πραγματικό ΣΚΑΝΔΑΛΟ είναι η ύπαρξη αυτών των Ανωνύμων Εταιρειών…
Τα υπόλοιπα είναι για μας, τους “κοινούς θνητούς”…
Και γράμματα γνωρίζω και άλλο τι δεν έχω να προσθέσω.
ΥΓ. Και ποιος είναι αυτός ο Κάρολος Ζίγκερ [καταπώς τον
γράφουν οι φυλλάδες - Karolos Seeger, το κανονικό του], που
γεννήθηκε στην Αθήνα το 1973, είναι επικεφαλής των ερευνών για
τη Siemens [και για τις "διαρροές" προς τον τύπο], και
από σήμερα [1η Ιουλίου] είναι partner [από associate] της
Debevoise & Plimpton LLP;
Καλά, τον Λόρδο Γκόλντσμιθ
δεν τον ψάχνουμε καν…
------------------------------------------------------------------------------
Λαβύρινθος: “Η Ζήμενς συνεχίζει να μοιράζει
λεφτά!”
Δημοσιεύθηκε από Χ. Μόρφος στο 26/6/2008
Σας
τα ‘λεγα και δεν με πιστεύατε… Σκάνδαλα υπήρχαν,
αλλά δεν υπάρχουν πια. Αναδημοσίευση από το περιοδικό
Λαβύρινθος, τ. 56-57, Φεβρουάριος-Μάρτιος 2008. Για
ενημερωτικούς λόγους… Ευχαριστίες στον φίλο που μου
επισήμανε τη σχετική σελίδα του Indymedia Αθηνών, όπου έχουν
αναρτηθεί οι σαρωμένες σελίδες του περιοδικού.
Και για
όποιον θέλει να αρχίσει να το ψάχνει δύο επιπλέον δημοσιεύματα:
Βήμα [23-12-2007]: Η Ζήμενς, ο Μαρκεζίνης και τα λαδώματα και
Καθημερινή [22-6-2008]: 1955, το σκάνδαλο Ζήμενς συγκλονίζει τη
χώρα. Βέβαια, οι καλές εφημερίδες δεν τα λένε κι όλα…
πηγή:
http://theamapati.wordpress.com
|
