Εβδομάδα 9-15 Νοεμβρίου 2009
Αποφασισμένοι να περιμένουμε τις πρώτες εκατό μέρες που ζήτησε η νέα κυβέρνηση να περάσουν πρώτα και μετά να της εξασκήσουμε κριτική, τηρούμε αυτή την απόλυτα ορθή και σεβαστή επιθυμία της και περιμένουμε να περάσουν.
Με το ΤΣΙΡΚΟ απατεώνων της Ν.Δ, σταματήσαμε προς το παρόν να το παρακολουθούμε γιατί δεν έχει κανένα ενδιαφέρον. Ενδιαφέρον θα έχει για τη δημοκρατία μας, μόνο όταν θα βρεθούν όλοι στη φυλακή.
Οι συντάκτες του απόδημου Έλληνα.
Η μητέρα του Αλέξη αντιδρά:
Με έκπληξη και πικρία πληροφορούμαι ότι η δικαιοσύνη έκανε δεκτό
το αίτημα του συνήγορου του δολοφόνου του παιδιού μου.
Με
μια απλή, χειρόγραφη
επιστολή επέλεξε
να αντιδράσει,
στην απόφαση του
Ποινικού
Τμήματος
του
Αρείου
Πάγου,
η κ. Τζίνα
Τσαλικιάν,
μητέρα του 15χρονου
μαθητή Αλέξανδρου
Γρηγορόπουλου,
ο οποίος δολοφονήθηκε
στα Εξάρχεια
τον περασμένο
Δεκέμβρη.
Πιο
συγκεκριμένα,
στην από 11 Νοεμβρίου
επιστολή της
δηλώνει η άτυχη
μητέρα:
"Με
έκπληξη και πικρία
πληροφορούμαι
ότι η Δικαιοσύνη
έκανε δεκτό
το αίτημα του
συνηγόρου των
δολοφόνων του
παιδιού μου,
να διεξαχθεί
η δίκη εκτός
Αθηνών, αρχικά
στη Χαλκίδα και
μετέπειτα στην
Άμφισσα.
Με τη
μεταφορά της
έδρας αποδυναμώνεται
το δικαίωμά μου
να υπερασπιστώ
τη μνήμη του αθώου
15χρονου νεκρού
γιου μου ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ
ΓΡΗΓΟΡΟΠΟΥΛΟΥ,
ο οποίος υπήρξε
και θύμα μια
πρωτοφανούς
εκστρατείας
κατασυκοφάντησής
του, από τους
δράστες, το
οικογενειακό
περιβάλλον και
τον κ. Κούγια,
διότι:
1. Παρακωλύεται
ουσιαστικά
η ομαλή διεξαγωγή
της δίκης με το
να παρεμποδίζεται
η προσέλευση
μαρτύρων (μεταξύ
των οποίων υπάρχουν
και μαθητές), οι
οποίοι καλούνται
να διανύσουν
μεγάλη απόσταση
μέχρι του δικαστηρίου
της Άμφισσας.
2.
Αντικαθίστανται
ένορκοι, οι
οποίοι τελούν
σε άμεση τοπική
σχέση με τα
περιστατικά,
με άλλους που
δεν έχουν αυτό
το προσόν.
3.
Περιορίζεται
κατά πολύ η αρχή
της δημοσιότητας
της δίκης.
Κάνω
λοιπόν έκκληση
στη συντεταγμένη
πολιτεία, να
αποκαταστήσει
αυτή την αδικία
και να διεξαχθεί
η δίκη στην Αθήνα".
Τι είπε η Κούνεβα στον Έλληνα;
Γράφει
ο Τριαντάφυλλος
Καρατράντος
Η
συνέντευξη της
Κωνσταντίνας
Κούνεβα στο
Σταύρο Θεοδωράκη
ήταν το πιο ηχηρό
χαστούκι για
την ελληνική
κοινωνία. Όλοι
παρακολουθήσαμε
με κομμένη την
ανάσα τη Κωνσταντίνα
Κούνεβα να μιλά,
ακούσαμε την
ασθμαίνουσα
φωνή της, η οποία
έβγαινε χάρη
στην τραχειοτομή,
να δίνει μαθήματα
ήθους, σεβασμού
και κοινωνικής
συμπεριφοράς.
Δεν
ήταν όμως η φωνή
της που τρεμοέσβηνε
και έβγαινε με
τεχνικό τρόπο,
ήταν η ελληνική
κοινωνία. Ναι
αυτή τρεμοπαίζει
και ασθμαίνει,
έχει πάψει προ
πολλού να είναι
υγιής.
Μία κοινωνία
η οποία δεν
αντιδρά
στην
παρακμή της, δεν
αντιδρά στην
έλλειψη οράματος.
Είμαι
σίγουρος πως
πολλοί θα
σκέφτηκαν, πού
πάμε; Αυτή η απλή
ερώτηση μπορεί
να απαντηθεί;
Ποια είναι, τι
ζητά, που βαδίζει
η σύγχρονη ελληνική
κοινωνία;
Μέσω
της Κούνεβα
συμπεράναμε
ότι οι μισθοί
αντί να αυξάνονται
μειώνονται; Μέσα
από την Κούνεβα
καταλάβαμε
ότι δεν μπορείς
να διεκδικήσεις
όσα σου αξίζουν;
Μέσα από την Κούνεβα
καταλάβαμε
ότι η αναλγησία
μας και ο ατομικός
μας κατακερματισμός
έχουν μετατρέψει
την ενεργή κοινωνία
στο συντομότερο
ανέκδοτο ή σε
κερδοσκοπική
μάντρα τερατόμορφων
φαύλων δήθεν
ΜΚΟ;
Η
περίπτωση της
Κωνσταντίνας
Κούνεβα μας
τράβηξε μία μάσκα,
μας έδειξε την
αλήθεια, είμαστε
μικροί κλόουν
σε ένα απεχθές
κοινωνικό μεγάλο
τσίρκο , του
οποίου οι
θιασάρχες
καταδυναστεύουν
ζώα, εκμεταλλεύονται
ψυχές, τιμωρούν,
εξαπολύουν
μπράβους.
Και
εμείς φοβισμένοι
και άβουλοι
παίζουμε κλεφτοπόλεμο
με τον κοινωνικό
αυτοματισμό.
Μα πότε θα καταλάβουμε
ότι οι δακρύβρεχτες
εκρήξεις πηγαίνουν
πίσω την κοινωνία
μας; Η ελευθερία
δεν θέλει λεκτικές
και πρακτικές
ασκήσεις δήθεν
βίας, αλλά
ενεργοποίηση,
πολιτικοποίηση.
Η
Κούνεβα μας
έδειξε ότι η
δημοκρατία μας
είναι καχεκτική,
δεν λειτουργεί
με βάση την
αποτελεσματικότητα
και την προστασία
του πολίτη, αλλά
με τρομοκρατικές
εξωτερικότητες
που παραμορφώνουν
με οξύ την κοινωνική
σύνθεση.
Αυτή
την κοινωνική
σύνθεση έθιξε
με τον πλέον
σοκαριστικό,
αλλά συνάμα
ρομαντικό τρόπο
η Κούνεβα. Μίλησε
για την αγωνία
και τον πόνο της
μητέρας του
ανθρώπου που
της έριξε το
βιτριόλι, λειτούργησε
ως μάνα εκείνη
τη στιγμή, ως η
περίφημη Ελληνίδα
μάνα που τόσο
πολύ μας αρέσει
να αναφέρουμε.
Η
Κωνσταντίνα
Κούνεβα όμως
έδωσε και ένα
ισχυρό χαστούκι
σε όλους αυτούς
που ήθελαν να
την κάνουν να
σωπάσει. Τους
είπε, ΕΙΜΑΙ ΕΔΩ,
δεν πετύχατε
τους σκοπούς
σας… αντέχω, θα
αγωνιστώ…
Λοιπόν;
Για πόσο καιρό
θα θυμόμαστε
τα διδάγματα
από την υπόθεση
Κούνεβα; Θα τα
κάνουμε βιώματα
και πρακτικές
ή η ελαφρά μας
συνειδητότητα
και η κοινωνική
μνήμη του χρυσόψαρου
που μοιράζει
απλόχερα συγχωροχάρτια
σε φαύλους
θα χτυπήσει
και πάλι;
Ως
τότε, καληνύχτα
Ελλάδα!!!
ΥΓ.
Η Κωνσταντίνα
Κούνεβα μας
έδειξε και κάτι
πολύ σημαντικό.
Η κοινωνία μας
δεν έχει ανάγκη
από ήρωες, νεκρούς
ή ζωντανούς, έχει
ανάγκη από ανθρώπους
οι οποίοι
αγωνίζονται,
δεν λουφάζουν,
διεκδικούν.
Η Κωνσταντίνα
Κούνεβα, δεν
έπεσε θύμα
ρατσισμού, αλλά
κοινωνικής
αναλγησίας. Η
Κούνεβα έδειξε
ότι μία άλλη
κοινωνία είναι
και εφικτή και
επιτακτική, εμείς
θα την αναζητήσουμε;
Μήπως δειλιάζουμε
να ψάξουμε το
δρόμο; Μήπως
βολευόμαστε
με τις καθημερινές
φτηνές απομιμήσεις
της χρυσόσκονης;
Από τη συναυλία των Pink Floyd με το τείχος του Βερολίνου μισογκρεμισμένο, 1990
Απόσπασμα από το live μπορείτε ν' ακούσετε και να δείτε κάνοντας κλικ εδώ
ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΜΕ blogs: sibilla-press-καφενείο-κουρδιστό πορτοκάλι-no news