ΑΡΧΕΙΟ

Εβδομάδα 25 - 31 Αυγούστου 2008



Ένα Συμπέρασμα


Σε μία ήσυχη παραλιακή γωνιά της Αττικής, πέρασα τις καλοκαιρινές μου διακοπές, όπως κάνω άλλωστε τα τελευταία πέντε χρόνια. Η εντύπωση που μου έμεινε, μιλώντας με λίγους πολίτες της χώρας από όλα τα κοινωνικά στρώματα, είναι ότι δεν γνωρίζουν τι τους ξημερώνει αύριο.

Για πρώτη φορά στη ζωή τους η ανησυχία ήταν μεγάλη και όλοι εστίαζαν στο ίδιο συμπέρασμα, δεν ήξεραν με ποιον τρόπο θα τα βγάλουν πέρα με όλη αυτή την ακρίβεια και τους φόρους που καθημερινά ανακοινώνονται, τι θα γίνουν τα παιδιά τους κλπ. Ένα πλήρες αδιέξοδο. Mε την ευθύνη μιας κυβέρνησης που πεισματικά, με νύχια και με δόντια, προσπαθεί να διατηρηθεί στην εξουσία.



Γκέρτσος Γιάννης


Πρώτη μας επιλογή και προσωπικό μου όραμα είναι η επένδυση στην παιδεία και τον πολιτισμό.



Τα θυμάστε αυτά τα ωραία λόγια του πρωθυπουργού της χώρας του τίποτα και εκνευρίζεστε, δικαιολογημένα, αγανακτείτε όπως κάθεστε μπροστά στον υπολογιστή σας (κοντά τα χέρια σας και μην τα βάζετε με τη γυναίκα σας, δεν φταίει σε τίποτα!).



Ξεκίνησε λοιπόν για να πραγματοποιήσει το προσωπικό του όραμα (για το ίδρυμα του εθνάρχη θείου του δεν έχει κανένα όραμα, δεν τον ακούω να λέει τίποτα, πόσο στοίχισε, πόσο στοιχίζει η λειτουργία του, πόσοι δουλεύουνε, πόσο πληρώνονται, ποιος τα πληρώνει κλπ) και τοποθέτησε πρώτα τον εαυτό του υπουργό πολιτισμού και βοηθό του τον Ζαχόπουλο και συνέχισε τοποθετώντας τον υπόδικο Κυριακού πρόεδρο στην Ολυμπιακή Επιτροπή και τον έκανε αθάνατο.


Τα αποτελέσματα λίγο-πολύ τα γνωρίζετε, ο ίδιος έφυγε βράδυ, αθόρυβα από υπουργός, αυτοκαταργήθηκε κοντολογίς, όταν τα σοβαρά σκάνδαλα μέσα στο υπουργείο δεν μπορούσαν με κανέναν τρόπο να καλυφθούν και στον άλλον τομέα του οράματός του, πήραμε επίσημα δια στόματος Ρογκ το χρυσό μετάλλιο της ντόπας (επίσημη διεθνής ξεφτίλα δηλαδή).

Αν συγκινήθηκε ή ντροπιάστηκε και παραιτήθηκε κανείς από τους Λιάπη, Ιωαννίδη, Κυρακού, προέδρους ομοσπονδιών κλπ, μήπως έκανε κανείς χαρακίρι για την κατάντια τους, κανείς, ακλόνητοι στις θέσεις τους γιατί έτσι το θέλει ο αλάνθαστος κληρονόμος της πρωθυπουργίας της χώρας, υποβιβάστε τα θλιβερά γεγονότα ήταν η εντολή και ρίχτε το βάρος στην εμπάθεια την ξαφνική που έχει η ΔΟΕ και προσωπικά ο πρόεδρός της για την χώρα μας.

Συνεχίστε να τους ντοπάρετε όλους με κάθε λογής υποσχέσεις, και ξοδέψετε ασύστολα προς αυτήν την κατεύθυνση αντί για την υγεία και την αξιοπρέπεια των πολιτών της χώρας.


Η γνώμη της στήλης έχει με σαφήνεια διατυπωθεί πολλές φορές αγαπητοί απόδημοι, όταν η χώρα κυβερνάται από συγκεκριμένες οικογένειες που τόσα χρόνια έχουν καταντήσει χειρότεροι από τους Λουδοβίκους και τον περίγυρό τους και το αποτέλεσμα αυτό υποκρίνονται καθημερινά ότι δεν το αντιλαμβάνονται (ποιος μπορεί να εξηγήσει αφού δεν έχουμε λεφτά, γιατί κάνανε έξω από κάθε λογική τις υπέρογκες αυξήσεις στους δικαστικούς, στείλαμε πεντακόσια κομματόσκυλα στην Κίνα, θα στείλουμε στο πανηγύρι της Θεσσαλονίκης πληρώνοντας τα ακριβότερα ξενοδοχεία άλλους χίλιους πάνω κάτω για να χειροκροτούν τον αδιάφθορο κλπ) δεν αντιλαμβάνονται αυτό που ζούμε καθημερινά εμείς οι πολίτες, πρώτη σε διαφθορά χώρα στην Ευρώπη, πρώτη σε γραφειοκρατία, πρώτη σε δανεισμό και ελλείμματα, διάλυση του εμπορίου για να ζουν δικηγόροι, λογιστές, δικαστικοί επιμελητές, φοροτέχνες, τραπεζίτες, χρηματιστές, αεριτζήδες γενικά που αποδυναμώνουν τους πνεύμονες της οικονομίας στον δευτερογενή και πρωτογενή τομέα της χώρας και το αποτέλεσμα είναι και η πλήρης απαξίωσις της χώρας στην εξωτερική της πολιτική.

ΑΜΗΝ.


Jhoci Gertson



Την ώρα που η χώρα κλειδωνίζεται από τα ελλείματα, δεν έχει να πληρώσει βασικά χρέη της και υποχρεώνεται καθημερινά σε εξοντωτικούς δανεισμούς, στείλαμε με έξοδα του κράτους (εμείς πληρώνουμε δηλαδή) κάθε πικραμένο στο Πεκίνο να κάνει δηλώσεις για το αθάνατο πνεύμα. Το ερώτημα που προκύπτει είναι, την ώρα που υποχρεώνονται οι Έλληνες να ζουν τις πιο εφιαλτικές οικονομικές τους στιγμές, αυτοί ακάθεκτοι συνεχίζουν να κάνουν και να σπαταλούν ό,τι έχει απομείνει και αυτά δανεικά. Παρακολουθούσα στην Τήνο χιλιάδες παπάδες, χαφιέδες προστάτες, στρατιωτικούς ξεχειλισμένους από παράσημα στο στήθος και το προεδρικό αεροπλάνο να πηγαινοέρχεται για να μεταφέρει τις άγιες οικογένειες με μία απίστευτη, άνευ προηγουμένου σπατάλη του δημοσίου χρήματος.

Το συμπέρασμα που βγαίνει από όλη αυτή την άθλια συμπεριφορά τους είναι ότι δεν δίνουν καμία σημασία για την κατάντια των πολιτών της χώρας παρά μόνο για την προσωπική τους προβολή και διαιώνιση στην ξεφτίλα της εξουσίας.

Τώρα τα παιδιά μας αν έχουν καταντήσει μεταφορείς πίτσας και σερβιτόροι σε μπαρ με μεταπτυχιακά και διδακτορικά τους κάνει υπερήφανους γιατί πέτυχαν και το κατόρθωσαν να τα καταντήσουν έτσι.



Στέργιος Ρουρ

Λονδίνο





Γυρνώντας από τις σύντομες διακοπές μου έρχομαι με μία επιθυμία να βρίσω, να βρίσω πολύ άσχημα με όλα αυτά που συμβαίνουν συνέχεια στη χώρα του τίποτα.

Έπεισα τον εαυτό μου να συνέλθω και να ηρεμήσω (όλοι εμείς είμαστε εναντίον ενεργειών όπως σπάσιμο κεφαλών, όπως του Ευθυμίου του ΠΑΣΟΚ και η αγανάκτησή μας εκφράζεται μόνο με τη γραφίδα μας, όπως θα έκανε κάθε πολιτισμένος άνθρωπος).

Έτσι θα περιοριστώ στην ευχή να έχετε καλό χειμώνα και μεγάλο στομάχι να αντέχετε όλες τις μπούρδες που σας σερβίρουν καθημερινά (το πρόβλημα είναι ότι το στομάχι είναι άδειο και απ' ό,τι φαίνεται θα πρέπει να το μαζέψετε και λίγο.)

Εμείς εγκαταλείψαμε τη χώρα πριν χρόνια, διαισθανόμενοι την κατάντια της από την συμπεριφορά των πολιτικών και ζούμε με αξιοπρέπεια με την οικογένειά μας μέσα στην Ευρώπη αντιμετωπίζοντας προβλήματα καθημερινά από ελάχιστα έως κανένα.

Καλό χειμώνα σε όλους και μην ξεχνάτε ποτέ ότι δεν υπάρχει πολιτισμένη χώρα στον κόσμο που κηρύττει εθνάρχες και κυβερνιέται πενήντα χρόνια από δύο συγκεκριμένες οικογένειες, με τον ίδιο, άθλιο, ξεφτιλισμένο περίγυρο.


Ρόζα Παπανικολή

Ζυρίχη







Αχ Ελλαδίτσα με το αρχαίο πνεύμα αθάνατο και τα 3.5 τρισεκατομμύρια που δανείστηκες για να κάνεις Ολυμπιακούς Αγώνες, με αντιπαροχή το πανευρωπαϊκό στο ποδόσφαιρο και ο μηδέν έλεγχος ντόπινγκ για να πάρεις και δέκα μετάλλια.


Τώρα, αν όλα αυτά θα τα πληρώνουν δέκα γενιές Ελλήνων δεν τρέχει τίποτα αφού κατάφερες να μην έχεις πληρώσει ούτε τα μαύρα που είχες υποσχεθεί στον Ρογκ και σε πλήρωσε αυτός, απονέμοντάς μας το χρυσό μετάλλιο της ντόπας, ουστ βρυκόλακες.


Σώτος Warren

Αμβέρσα







Σημείωση του εκδότη



Ανάμεσα σε πολλά άλλα που διαμαρτύρεστε, έχετε στείλει πλήθος διαμαρτυρίες για τον κεφαλικό φόρο του κτηματολογίου (έχετε όλοι δίκαιο) και είναι αδύνατον να δημοσιευθούν. Εμείς έχουμε τοποθετηθεί σαν εφημερίδα και έχουμε επισημάνει ότι τέτοιοι κεφαλικοί φόροι μπαίνουν μόνο αν έχεις πτωχεύσει σαν χώρα και προσπαθείς με πλήθος φόρων να πείσεις τους δανειστές σου ότι εισπράττεις έστω και με μεθόδους ακραίου φασισμού.

Εσείς που διαμαρτύρεστε το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να προσέχετε ποιόν ψηφίζετε και να μην ξεχνάτε εύκολα.

Baron Georg van Ullmann, Κολωνία










από το βιβλίο του Jhoci Gertson “Aμφισβήτησέ με” , μετάφραση Bessy de Brouwer

Ο ΠΟΙΗΤΗΣ (1989)(τρεις ενότητες)

Φάγανε όλα τα λεφτά ζούνε προκλητικά και μας γεμίζουν ψέματα συνέχεια.
Τους συγχωρώ για όλα αυτά.
Δεν τα τους συγχωρέσω ποτέ γιατί για να μας κυβερνάνε, δώσανε αντιπαροχή
το μεγάλο νησί, τα βουνά και τη θάλασσα της πατρίδος μου.
 

 
Ο ΠΟΙΗΤΗΣ  ΝΟ  1

Αυτό ήταν το πήρα απόφαση ένα πρωί να πάω εκεί
Εκεί που πιστεύω πήγαιναν και οι άλλοι ποιητές
Εκεί που η πηγή έμπνευσης είναι ζωντανή,  μπροστά σου
Εκεί δίπλα στο κύμα της γαλάζιας θάλασσάς μας
Εκεί ψηλά στην κορφή του βουνού, μέσα στα δένδρα
Δεν θα πάρω τίποτα μαζί μου
Δεν θα πάρω μαζί μου ούτε φαΐ ούτε νερό
Δεν θα πάρω τίποτα
Δεν θα πάρω τίποτα, μόνο την σκέψη μου
 
Να περπατήσω αναπνέοντας και ακούγοντας το θρόϊσμα του αέρα
Να καθίσω δίπλα στο κύμα και να το αφήσω να μου μιλάει
Να ηρεμήσω μέσα στην κοιλάδα με τις πεταλούδες και τα λουλούδια
Να με τσιμπήσει ένα ζουζουνάκι
Να ακούσω το κελάϊδισμα των πουλιών.
Θέλω να τα απολαύσω όσο γίνεται περισσότερο
Θέλω το μυαλό μου να μείνει εκεί μόνο, απομονωμένο
Θέλω να μην με απασχολεί τίποτα άλλο
Θέλω να γράψω με λεπτομέρειες αυτό που θα νιώθω
Θέλω να γίνω ένας ποιητής της αλήθειας.
Ανέβηκα ξημερώματα στο βουνό να προλάβω την ανατολή
Ένιωσα ανατριχίλα, μια βαριά μυρουδιά καμένου απλωνότανε παντού
Κατέβηκα βράδυ στην θάλασσα να δω την ανατολή από εκεί
Ένιωσα άβολα, κάτι μύριζε πολύ άσχημα, έφυγα
 

Ο ΠΟΙΗΤΗΣ  ΝΟ  2

Γύρισα στο μικρό μου καμάρακι
Έκλεισα τα παράθυρα και κάθισα στο γραφείο
Έβαλα μια φωτογραφία μπροστά μου με τον ήλιο να ανατέλλει από την θάλασσα
Έβαλα δίπλα μου μια άλλη με τον ήλιο να ανατέλλει από το βουνό
Πάτησα τον διακόπτη του ανεμιστήρα να μου ρίχνει ένα απαλό αεράκι
Τα κοίταγα –χαλάρωσα, έκλεισα τα μάτια και ονειρεύτηκα
Καθώς έβγαινε ο ήλιος και απλωνότανε πάνω από τα δένδρα και την θάλασσα
Καθώς η φύση ξύπναγε ένιωσα ένα ρίγος να με διαπερνά μέσα μου
Θεέ μου τι ομορφιά είναι αυτή
Θεέ μου τι ομορφιά έχεις δημιουργήσει για να ζήσει ο άνθρωπος
Ξαφνικά έσπασε η πολυθρόνα
Τρόμαξα πέφτοντας
Κάθησα στο πάτωμα και κοίταξα γύρω μου
Με ένα τρομαγμένο, φοβισμένο, περίλυπο ύφος
Ύφος ανθρώπου του 20ού αιώνα.
Jhoci Gertson