Εβδομάδα 2 - 8 Αυγούστου

Διαδίκτυο και ανωνυμία

Οι μεγαλύτεροι δημοσιογράφοι του πλανήτη διαθέτουν τις προσωπικές τους ιστοσελίδες.
Ο Τζόρτζ Στεφανόπουλος για παράδειγμα, είχε κάνει μια εντυπωσιακή συνέντευξη μέσω Twitter, με τον υποψήφιο για την προεδρία των ΗΠΑ Τζον Μακ Κέην.
Μόνο εδώ στην ανυπόληπτη και διαπλεκόμενη Ελλάδα καταφέραμε να ξιπάσουμε και το διαδίκτυο.
Οταν όλος ο πλανήτης εκφράζεται μέσα σπο το διαδίκτυο οι εγχώριοι καραγκιόζηδες επιχειρούν να το φιμώσουν με νόμους, λες κι αυτό είναι τεχνικά εφικτό. Θα θερίσουν θύελλες που ούτε καν υποψιάζονται.
Τελικά ποιον βολεύει η ανωνυμία στο διαδίκτυο;
Ποιον άλλον εκτός απο το αρρωστημένο σύστημα και τη διαπλοκή πολιτικής, επιχειρηματικής και δικαστικής εξουσίας;
Αν η κυβέρνηση θέλει πραγματικά ένα πιο υγιές διαδίκτυο, μπορεί μέσα σε χρόνο dt να ξεκαθαρίσει το τοπίο απο τους πειρατές, τους εκβιαστές και το σκοτεινό κόσμο των υπονόμων.
Το "Κουρδιστό Πορτοκάλι" είναι η δεύτερη φορά που προσπαθεί να επικοινωνήσει τις προτάσεις του για τον εξορθολογισμό του διαδικτύου. Επανερχόμαστε σήμερα.
Δύο καταλυτικά κίνητρα για την καταπολέμηση της ανωνυμίας είναι η ασφάλιση των διαχειριστών των ιστοσελίδων και η διαφήμιση. Ειδικά η κρατική που τώρα πηγαίνει στα συγκεκριμένα σεσημασμένα λαμόγια.
Θα πρέπει οσοι διαχειριστές ιστολογίων με 2 τουλάχιστο έτη ενεργούς δράσης στο διαδίκτυο, επιθυμούν ν ασφαλιστούν να έχουν την δυνατότητα αυτ-ασφάλισης σε συνεργασία με την ΕΣΗΕΑ και τον ΕΔΟΕΠ καταβάλλοντας συγκεκριμένες- πιο χαμηλές εννοείται- εισφορές.
Για να μπορούν ν ασφαλιστούν και να πάρουν διαφήμιση οσοι απο τους διαχειριστές ενός ιστολογίου επιθυμούν να παραμένουν ανώνυμοι, θα πρέπει να ορίσουν οι ίδιοι ως εκπρόσωπό τους έναν δημοσιογράφο-μέλος της ΕΣΗΕΑ.
Αυτός θα είναι κατά κάποιο τρόπο ο υπεύθυνος απέναντι στο Νόμο.
Η ιδια η κυβέρνηση τώρα, όπως και τα κόμματα των αντιπολίτευσης θα πρέπει να διαπιστεύουν και δημοσιογράφους εκπροσώπους των ιστοσελίδων σ όλες τις δραστηριότητές τους.
Πρώτα απ όλα όμως θα πρέπει να δημιουργηθεί ένας φορέας απο επιστημονικούς συμβούλους, δημοσιογράφους και bloggers με αντικείμενο τη "δημοσιογραφία" του διαδικτύου.
Οσο πιο σοβαροί είναι οι εκπόσωποι αυτού του Φορέα η Ινστιτούτου η όπως θέλετε πείτε το, τόσο πιο αξιόπιστη θα είναι και η εικόνα του διαδικτύου απέναντι στη κοινή γνώμη.
Αυτές είναι κάποιες σκέψεις πάνω στις οποίες μπορεί να γίνει κουβέντα με τους αρμόδιους φορείς πριν η κυβέρνηση κάνει καμιά χοντρή πατάτα με νόμο έκτρωμα και μετατρέψει το διαδύκτιο σε αντάρτες λάσπης.
Σ αυτή τη περίπτωση θ αναπαράγονται απο "κουκουλοφόρους" τέρατα όπως για παράδειγμα, οτι ο Καστανίδης έχει εξώγαμο με τον Παμπούκη και συζούν στο σπίτι του Κόκκαλη κι αντε εσύ να το μαζέψεις.
Αφήστε τις μαλακίες και δώστε κίνητρα να βγούν απο τα λαγούμια τους οι διαχειριστές των ιστοσελίδων. Φυσικά δεν μιλάμε για τις συμμορίες των εκβιαστών bloggers που με όπλο την επισκεψιμότητα προσπαθούν να πλουτίσουν.
Aυτούς οφείλει η Πολιτεία να τους εντοπίζει-έχει το τρόπο- και να τους τιμωρεί όπως τους αξίζει αντί -όπως συμβαίνει σε κάποιες περιπτώσεις-να συνδιαλέγεται μαζί τους με ανεξέλεγκτα αποτελέσματα...

Β. Μπόνιος – Kourdistoportocali.com

Αναγνώστης: ''Μπαίνω φυλακή κ.Υπουργέ της Δικαιοσύνης''

Γράμμα- ποταμός, ενός πατέρα που οδηγείται στη φυλακή για χρέη στο ΤΕΒΕ.

Προς τον κ. Υπουργό Δικαιοσύνης, διαφάνειας και ανθρωπίνων δικαιωμάτων
Φέρες 10 Ιουνίου 2010

Κύριε Υπουργέ, Ονομάζομαι Γιώργος Αποστολόπουλος και ζω, σήμερα, στον Έβρο.
Μέχρι πριν από επτά χρόνια ζούσα στην Κομοτηνή, όπου διατηρούσα και εργαζόμουν σκληρά σ΄αυτή, μια μικρή επιχείρηση παροχής υπηρεσιών ασφαλείας (security) η οποία βούλιαξε το 2003, κάτω από το βάρος μιας άσχημης συγκυρίας προσωπικών λαθών και λανθασμένων επιλογών, μιας άσχημης περιπέτειας με την υγεία μου, ψεύτικων υποσχέσεων εκ μέρους της πολιτείας και νόμων φτιαγμένων έτσι που να μη μ΄αφήσουν ν΄αναπτυχθώ παραπάνω από όσο χρειαζόταν για να μπορώ να πληρώνω τις υποχρεώσεις μου προς το δημόσιο.
Το δημόσιο, που ήθελα δεν ήθελα, το είχα συνεταίρο στην, κατά τα άλλα «ατομική» επιχείρησή μου. Ένας συνεταίρος που μόνο έπαιρνε απ΄το ταμείο, χωρίς ποτέ να δώσει τίποτα, χωρίς ποτέ να δουλέψει δίπλα μου στα ατέλειωτα ξενύχτια των φυλάξεων, χωρίς ποτέ να τρέξει μαζί μου στον ψυχοφάγο αγώνα για την είσπραξη των οφειλόμενων. Δεν επιδοτήθηκα ποτέ, Υπουργέ μου. Ούτε το βοήθημα που δινότανε στους νέους επαγγελματίες πήρα, γιατί, λέει, το επάγγελμά μου δεν ήταν στη λίστα. Όποιος άνοιγε ένα ψιλικατζίδικο για να απασχοληθεί αυτός και η γυναίκα του, το έπαιρνε αυτό το βοήθημα. Εγώ που φύλαξα μια πόλη και τη βιομηχανική της περιοχή δεν πήρα ποτέ τίποτα!
Ήρθατε τότε, οι πολιτικοί, και μου μιλήσατε για ανάπτυξη της Θράκης. Υποσχεθήκατε νόμους που θα φέρνανε επενδύσεις και δουλειά στον τόπο. Και με γελάσατε, κύριε. Δώσατε άπειρα χρήματα σε ψευτοεπενδυτές για να επιχειρήσουν στον τόπο μου. Ήρθανε οι απατεώνες – φίλοι της εκάστοτε κυβέρνησης- και στήσανε εργοστάσια – φαντάσματα για να αναπτύξουνε τάχα την παραμεθόριο περιοχή. Υποσχεθήκανε εκατοντάδες θέσεις εργασίας, συμφωνήσανε μαζί σας να απασχολήσουν ντόπιους άνεργους και στην συνέχεια λειτουργούσανε με έξι – εφτά άτομα προσωπικό κι αυτούς ξένους.
Δεν ελέγξατε ποτέ αν τήρησαν τη συμφωνία οι φίλοι σας. Αντίθετα συνεχίσατε να τους χρηματοδοτείτε. Κι όταν αυτοί τα μάζεψαν κι έφυγαν αφήνοντας πίσω τους κι άλλους άνεργους, εσείς πάλι δεν κάνατε τίποτα. Δώσατε στους ανθρώπους αυτούς χρήματα, που δεν ήταν δικά σας, για να αναπτυχθεί η Θράκη. Κι εκείνοι πήγαν και επένδυσαν τα χρήματα αυτά στις γειτονικές χώρες και βοήθησαν την ανάπτυξή στη Βουλγαρία και τα Σκόπια, αφήνοντας στη Θράκη μόνο χρέη και ακάλυπτες επιταγές, βυθίζοντας μικρομάγαζα σαν το δικό μου. Κάντε μια βόλτα στη ΒΙ.ΠΕ. Κομοτηνής, δείτε τα κουφάρια των ανεκπλήρωτων υποσχέσεων, δικών σας και δικών τους και θα καταλάβετε τι λέω.
Σε μια κίνηση απελπισίας, τότε, πήρα μια στίβα ακάλυπτες επιταγές που με είχανε φορτώσει αυτοί τους οποίους είχατε χρυσοπληρώσει για να με «αναπτύξουν» και πήγα στον Εισαγγελέα της έδρας ζητώντας του βοήθεια. Μου απάντησε πως δεν μπορεί να κάνει τίποτα, επειδή οι οφειλέτες μου ήταν ανώνυμες εταιρείες και πως θα πετούσα τα λεφτά μου αν προσπαθούσα να τους πιέσω να με πληρώσουν. Είχε δίκιο ο άνθρωπος και είναι ο μόνος που μου είπε την αλήθεια. Δεν τον άκουσα. Ξόδεψα εκατομμύρια σε δικηγόρους και κλητήρες, χωρίς ποτέ να πάρω κάτι απ΄τα χρωστούμενα. Σήμερα δεν έχω χρήματα να πληρώσω ένα δικηγόρο να μου παρασταθεί στη δύσκολη στιγμή μου. Το καλύτερο απ΄όλα; Το κράτος – συνεταίρος ήθελε το μερτικό του κι απ΄τα λεφτά που δεν εισπράχτηκαν ποτέ!
Με αδικήσατε Υπουργέ μου της δικαιοσύνης. Δεν φροντίσατε όταν τους δίνατε τα χρήματα, να φτιάξετε και τους κατάλληλους νόμους ώστε με τα χρήματα αυτά να κάνουν πράξεις τις υποσχέσεις. Μου τάξανε ανάπτυξη και μου δώσανε «πέτσινες» επιταγές. Μου τάξατε επιτυχία και μου φέρατε καταστροφή.
Τον καιρό της «δόξας» μου ήμουν απ΄τους αγαπημένους σας. Ένας πετυχημένος ντόπιος επιχειρηματίας, που έδινα δουλειά σε περισσότερο κόσμο απ΄όσο οι Χρυσοεπιχορηγούμενες Α.Ε.- πελάτες μου, πρόεδρος σε τρείς συλλόγους και μέλος του Δ.Σ. άλλων έξι, αγαπητός στην τοπική κοινωνία, απ΄τους πρώτους καλεσμένους στις διάφορες εκδηλώσεις και δεξιώσεις σας. Μέχρι που μου προτείνατε να γίνω δημοτικός σύμβουλος. Πιστεύατε, τότε, πως η παρουσία μου δίπλα σας θα τόνιζε τη λάμψη σας, νομίζατε πως θα μπορούσα να επηρεάσω ψηφοφόρους προς όφελός σας. Εκεί σας γέλασα, μια φορά κι εγώ. Ποτέ δεν είπα σε κανέναν, ούτε στη γυναίκα και τα παιδιά μου, ποιόν να ψηφίσει.
Με χειροκροτούσατε όταν, για χρόνια, με δικά μου έξοδα, επάνδρωνα το πυροφυλάκιο της Νυμφαίας, τη νύχτα, αφού η Πυροσβεστική Υπηρεσία δεν είχε το απαιτούμενο προσωπικό για να το κάνει. Με βραβεύσατε, γιατί ήμουν απ΄τους πρωτεργάτες που έστησαν το παράρτημα της Ελληνικής Ομάδας Διάσωσης στη Ροδόπη Με αποκαλούσατε ραχοκοκαλιά της οικονομίας τότε. Σήμερα, που δεν έχω να πληρώσω φυσικοθεραπευτή για τον διαλυμένο μου αυχένα, δε με θυμάται κανείς σας. Ήμουν η καλύτερη παρέα, τότε, όπου βρισκόμουν γινόταν γλέντι.
Σήμερα, οι λίγοι φίλοι που μου απομείνανε, τις λίγες φορές που με επισκέπτονται, μου φέρνουν για δώρο τα αντικαταθλιπτικά μου, που ξέρουν πως δεν έχω τη δυνατότητα να αγοράσω. Το σπίτι μου ήταν πάντοτε γεμάτο κόσμο, τότε. Σήμερα ζω σ΄ένα καλύβι στο Δέλτα του Έβρου, ξεχορταριάζοντας αυλές, σκάβοντας μπαξέδες και ξεναγώντας τους επισκέπτες στο βάλτο για να επιβιώσω. Δεν παραπονιέμαι, πληρώνω τα λάθη μου. Πληρώνω όμως και τα δικά σας λάθη κι αυτό είναι αδικία κύριε Υπουργέ της δικαιοσύνης.
Κι εδώ ήρθατε και με βρήκατε κι εδώ με χειροκροτήσατε, γιατί ήμουν , λέει, ο ακρίτας και ο φύλακας των συνόρων. Και πάλι με γελάσατε. Λίγα χρόνια μετά, θελήσατε –στο όνομα κάποιας τάχα πράσινης ανάπτυξης και για λογαριασμό των συμφερόντων που θέλουνε να φτιάξουν bungalows στο Δέλτα- να με διώξετε κι από δω. Από ακρίτας έγινα καταπατητής απ΄τη μια μέρα στην άλλη! Έτσι πήγε η ζωή μου, αυτή ήταν η επαφή μου με την πολιτεία και τους πολιτικούς της. Όπου ανταμώσαμε με πιάσατε κορόιδο, όποτε με ζυγώσατε ήταν για να με εκμεταλλευτείτε.
Με κοροϊδέψατε για χρόνια όταν οι δάσκαλοί μου στο σχολειό μου μαθαίνανε πως ο Τούρκος είναι ο εχθρός μου, όταν οι αξιωματικοί μου στο στρατό μου μιλάγανε για τη γενοκτονία των Ελλήνων της Μικρασίας ή με κοροϊδέψατε όταν είπατε πρόπερσι πως οι πρόγονοί μου πέθαναν λόγω συνωστισμού; Ποιο απ΄τα δύο είναι αλήθεια και ποιο ψέμα; Η γιαγιά μου πάντως που πέθανε δείχνοντας προς την Αίνο, μίλαγε για σφαγή.
Με κοροϊδέψατε όταν με κάνατε έφεδρο αξιωματικό, γιατί τάχα ήμουν καλύτερους απ΄τους άλλους. Μου πήρε χρόνια για να καταλάβω ότι απλά μου κλέψατε έξι επί πλέον μήνες απ΄τη ζωή μου και πως με θέλατε μόνο για να κάνω το άχαρο κομμάτι της δουλειάς και για να πληρώσω στο τέλος τα υλικά που είχανε χάσει οι επαγγελματίες του στρατού σας. Κανείς δε θα θυμάται σήμερα εκείνο το τρελό παιδί που το ΄87, χωρίς να του το ζητήσει κανείς, πέρασε νύχτα το ποτάμι, με το κουπί, για να δει αν οι Τούρκοι είχαν φέρει άρματα απέναντι. Κανείς, εκτός ίσως από κείνον τον συνταγματάρχη που με κοίταγε με γουρλωμένα μάτια, όταν του ΄λεγα πως στην άλλη όχθη δεν υπάρχει ψυχή.
Μα την έκφραση του προσώπου του, εγώ δε θα την ξεχάσω ποτέ. Ήταν το παράσημό μου εκείνο το βλέμμα. Κι ήταν καλύτερο απ΄οποιοδήποτε παράσημο θα μπορούσε να μου δώσει κάποιος από σας. Με κοροϊδέψατε όταν κάνατε πως δε βλέπατε τα 4 ένσημα που μου κόλλαγε ο εργοδότης μου, ενώ δούλευα 7 μέρες τη βδομάδα, 12 ώρες τη μέρα, για να μη χάσω τη δουλειά, να θρέψω τα παιδιά μου, να τα μεγαλώσω με αξιοπρέπεια, χωρίς να ζητώ ενίσχυση από γονείς και πεθερικά.
Με κοροϊδέψατε όταν μου τάξατε προκοπή κι ένα καλύτερο μέλλον αν έστηνα τη δική μου επιχείρηση και με εξαπατήσατε λέγοντάς μου πως είναι υποχρεωτικό να ασφαλιστώ, για να μου φυλάξετε τα χρήματα που πιθανόν δεν θα μπορούσα να αποταμιεύσω μόνος μου για την περίθαλψη και τα γεράματά μου. Με ξεγελάσατε όταν μου είπατε πως δεν μ΄αφήνετε να διαλέξω μόνος τον ασφαλιστικό μου φορέα, γιατί ο μόνος αξιόπιστος ήταν αυτός που διαλέξατε εσείς για λογαριασμό μου. Κι ύστερα πήρατε τα χρήματα αυτά και τα παίξατε, τα χάσατε στο τζόγο, στο χρηματιστήριο, στα δομημένα ομόλογα. Και συνεχίζετε να με κοροϊδεύετε κυνηγώντας τους απατεώνες με άσφαιρες επιτροπές και εξεταστικές του τύπου: «όσα κόμματα, τόσα πορίσματα», που δε θα στείλουν ποτέ κανένα κλέφτη στη φυλακή και το ξέρουμε όλοι.
Εγώ όμως θα πάω στη φυλακή Υπουργέ μου. Το δικαστήριο εξέδωσε απόφαση εξάμηνης φυλάκισης μου, επειδή δεν πλήρωσα τις εισφορές μου στο ΤΕΒΕ από το 2006 μέχρι το 2009. Μα η επιχείρησή μου βούλιαξε το 2003. Από τότε είμαι ανασφάλιστος. Τι μου προσέφερε όλα αυτά τα χρόνια το ΤΕΒΕ; (μπορεί εσείς να το λέτε ΟΑΕΕ, αλλά ο λαός σας το λέει ΤΕΒΕ, κύριε, και είναι η πιο σφιχτή θηλιά στο λαιμό του κάθε επαγγελματία).
Τι τους χρωστάω; Γιατί να τους πληρώσω; Τι θα μου προσφέρουν; Το ταμείο το βουλιάξατε εσείς, όχι εγώ. Όλοι πια ξέρουν πως ο μεγαλύτερος οφειλέτης προς τα ταμεία, ο χειρότερος κακοπληρωτής είναι το κράτος. Πήγε κάποιος από σας φυλακή για να πάω κι εγώ;
Γιατί να φυλακιστώ; Μήπως εγώ δεν ήθελα να είμαι ασφαλισμένος; Τα λεφτά μου έχασα. Δεν έκλεψα, δεν εξαπάτησα κανέναν. Μαζί με την επένδυσή μου έχασα και τα καλύτερα χρόνια της ζωής μου. Τόσος κόπος, τόσα όνειρα και τόσο μεράκι πήγαν χαμένα. Έχασα και την αξιοπρέπειά μου. Έγινα «αυτός που φαλίρισε», «αυτός που βάρεσε κανόνι». Επειδή είμαι φτωχός θα με φυλακίσετε; Τι θα κερδίσει το κράτος μ΄εμένα στη φυλακή; Τίποτα, αντίθετα θα επιβαρυνθεί με την διατροφή και την ιατροφαρμακευτική μου περίθαλψη.
Ποιο έγκλημα διέπραξα ώστε να χρειάζομαι σωφρονισμό; Κανένα και το ξέρετε. Ποιος κινδυνεύει από μένα και μου πρέπει εγκλεισμός; Κανείς και το γνωρίζετε. Με κλείνετε μέσα, για να εκβιάσετε εμένα και μέσα από μένα τους δικούς μου ανθρώπους, να σφιχτούν, να βρουν λεφτά, να πληρώσουν για να με βγάλουν. Για να μπορέσετε να συντηρήσετε την απάτη που εσείς λέτε ΟΑΕΕ κι εγώ ΤΕΒΕ, με τους εκατονταπλάσιους απ΄όσους χρειάζεται υπαλλήλους και τις μισές παροχές σε σχέση με τις εισφορές, από οποιαδήποτε ιδιωτική ασφαλιστική εταιρεία. Για να΄χετε κάπου να διορίζετε τους δικούς σας ανθρώπους, να μαζεύετε τους ψήφους.
Όμως όχι κύριε. Τούτη τη φορά δεν πιάνομαι κορόιδο. Ούτε εγώ ούτε οι δικοί μου έχουμε τα χρήματα, αλλά και να τα΄χα δεν τα΄δινα. Χίλιες φορές κρατούμενος, παρά ξανά κορόιδο. Το χρέος προς την πατρίδα μου το΄καμα. Το χρέος προς το κράτος, την πολιτεία σας –που καμιά σχέση δεν έχει με την πατρίδα μου έτσι πως την καταντήσατε- θα το πληρώσω στο κελί. Δεκάρα δε σας δίνω, γιατί δεν την αξίζετε, γιατί δε δουλέψατε για να την δικαιούστε.
Αλλάξατε πολλοί Υπουργοί δικαιοσύνης όλα αυτά τα χρόνια. Κανείς δεν είχε την τιμιότητα να πει: «αυτός ο νόμος που φυλακίζει νοικοκύρηδες γιατί φτωχύνανε, είναι άδικος, τον καταργώ». Μα αυτή η ανοησία πρέπει επιτέλους να σταματήσει. Ξέρετε Υπουργέ μου ότι σήμερα στη χώρα μας χρειάζεται κανείς περισσότερα χρήματα για να κλείσει μια επιχείρηση από όσα για να την ανοίξει; Ξέρετε άραγε πόσες εκατοντάδες χιλιάδων πολιτών είναι επιχειρηματίες μόνο στα χαρτιά και ψάχνουν μεροκάματο για να΄χουνε να φάνε; Επιχειρηματίες φαντάσματα, φορτωμένοι με νεκρές επιχειρήσεις που το μόνο που προσφέρουν πια είναι ποσοστιαίες μονάδες σε κάποιες κάλπικες στατιστικές. Σας βολεύει να λέτε πως είμαστε χώρα αυτοαπασχολούμενων;
Άνθρωποι σαν και μένα, σήμερα, δεν προσφέρουν τίποτα στην κοινωνία. Όχι γιατί δε θέλουν, αλλά γιατί δεν τους αφήνει το πτώμα που κουβαλούν στη ράχη τους. Γιατί δεν απλοποιείτε τα πράματα; Ίσως αν απαλλαγούμε απ΄το νεκρό βάρος να μπορέσουμε να προσφέρουμε κάτι στο σύνολο. Χρεοκοπημένοι είμαστε, όχι πεθαμένοι. Γιατί μας στερείτε το δικαίωμα της δεύτερης προσπάθειας; Εσείς αν δεν εκλεγείτε με την πρώτη, δε θα ξαναβάλετε υποψηφιότητα την επόμενη τετραετία; Αν δεν πάει καλά το εκλογικό σας ποσοστό, θα πάτε στη φυλακή;
Όλα αυτά βέβαια ισχύουν για μας τους μικρούς. Οι άλλοι οι μεγάλοι, οι φίλοι και σπόνσορες, όσες φορές χρεοκοπούν, άλλες τόσες επιδοτούνται. Κι αυτοί που πήραν τις επιδοτήσεις κι έφυγαν συνεχίζουν τη ζωή τους στη βίλλα τους στην Κούβα ή πάνε και ρίχνουν τη θαλαμηγό τους πάνω στις ξέρες του Αιγαίου. Εγώ ο εχθρός της έννομης τάξης πάω στη φυλακή, επειδή δεν είχα να πληρώσω για την ασφάλειά μου, για το γιατρό του παιδιού μου. Δικαιοσύνη Υπουργέ μου!
Αλλάξανε πολλοί λειτουργοί της Δικαιοσύνης όλον αυτόν τον καιρό. Κανείς δεν είχε τα κότσια να πει: «αυτός ο νόμος που κλείνει σπίτια είναι άτιμος. Δεν τον εφαρμόζω». Και πώς να το κάνετε; Κάτι τέτοιοι νόμοι είναι που γεμίζουν τα δικαστήρια με κατηγορούμενους, που δίνουν δουλειά στους συναδέλφους σας δικηγόρους. Κι αυτής της κυρίας με την παλάντζα, που χετε πάνω απ΄τα κεφάλια σας, δεν της βάλατε το πανί για να μη βλέπει ποιόν δικάζει, το βάλατε για να μη βλέπει ο κόσμος πως της τα΄χετε βγάλει τα μάτια από τη ρίζα. Και μάλλον την κουφάνατε κι όλας. Αλλιώς, δεν μπορεί, κάτι θ΄άκουγε απ΄το κλάμα ενός ολόκληρου λαού.
Ερήμην με δικάσανε, Υπουργέ μου. Δεν με ειδοποιήσανε να πάω στο δικαστήριο. Ίσως για να μην ακούσουνε αυτά που σου γράφω σήμερα. Δεν είναι που δε με βρήκανε, ξέρανε που μένω όταν ήταν να μου κοινοποιήσουν την απόφαση. Αυτή είναι η δικαιοσύνη, αυτή η διαφάνεια κι αυτά τα ανθρώπινα δικαιώματα που υπηρετείτε. Με κοροϊδέψατε όταν μου μιλήσατε για αλλαγή, με εξαπατήσατε όταν μου υποσχεθήκατε επανίδρυση του κράτους. Τίποτα δεν αλλάξατε, τίποτα δεν επανιδρύσατε. Ψέματα μου είπατε. Εκτός τόπου και χρόνου είσαστε όλοι σας. Έχετε χάσει κάθε επαφή με την πραγματικότητα και το λαό σας.
Μετατρέψατε το κοινοβούλιο σε μια εισπρακτική Α.Ε. που το μόνο που κάνει είναι να ψάχνει τρόπους και να ψηφίζει νόμους για να πάρει όσο γίνεται περισσότερα χρήματα απ΄τον πολίτη. Οι πολίτες σας αποκαλούν κλέφτες εκεί έξω αλλά μάλλον δεν το ακούτε ή αν το ακούτε δεν φαίνεται να σας απασχολεί. Οι πολίτες δε νοιάζονται αν τα χρήματα που πήρατε ήταν μίζα ή προεκλογική χορηγία. Πως θα διαπραγματευτεί μετεκλογικά ο Υπουργός με τον επιχειρηματία που του ΄δωσε χρήματα προεκλογικά για να γίνει Υπουργός; Ίσως στη δικαιοσύνη να περνούν τέτοια τερτίπια και η διαφορετική ονοματοδότηση του «δώρου» να αθωώνει. Η κοινή γνώμη όμως δεν γελιέται πια. Για τον απλό πολίτη τα πράματα είναι απλά: ή πήρες χρήματα ή δεν πήρες.
Ο κόσμος εδώ έξω έχει σχεδόν πειστεί ότι η μεγαλύτερη περιπέτεια της δημοκρατίας στην Ελλάδα δεν ήταν η χούντα αλλά η μεταπολίτευση. Το δίλλημα πλέον δεν είναι αν θα κυβερνήσει το ένα κόμμα ή το άλλο αλλά αν αυτός που θα μας απαλλάξει από σας θα είναι λοχίας, λόγιος ή επιχειρηματίας. Κι αυτό είναι ντροπή για κάθε δημοκράτη και για κάθε Έλληνα. Ξεφτιλίσατε τη δημοκρατία μέσα στο ναό της, το κοινοβούλιο. Ποιος μπορεί να μου εξηγήσει πως γίνεται σ΄ένα κοινοβούλιο που θέλει να λέγεται δημοκρατικό, να υπάρχουν κομματικές γραμμές; Γιατί ο δημοκρατικά εκλεγμένος βουλευτής πρέπει να ψηφίσει ενάντια στη θέληση των ψηφοφόρων του και της περιοχής που τον εξέλεξε για να προασπίσει τα συμφέροντά της και γιατί αν δεν το κάνει ο αρχηγός τον διώχνει από το κόμμα; Δεν αντιπροσωπεύει εμένα εκεί; Για να στηρίζει τον αρχηγό του τον έστειλα;
Είναι δημοκρατικό να διορίζει ο αρχηγός υπουργούς που δεν έχουν εκλεγεί απ΄το λαό; Αν είναι τι τους θέλουμε τους βουλευτές; Μόνο για να τους πληρώνουμε; Ας ψηφίζουμε έναν αρχηγό, να διαλέγει ποιους θέλει για υπουργούς, να κάνει τα κουμάντα του όπως καταλαβαίνει. Βλέπετε; Μόνοι σας απαξιωθήκατε. Εσείς κάνατε τον κόσμο να πιστέψει πως δεν σας χρειαζόμαστε, πως ο βουλευτής το μόνο που κάνει είναι θεατρινίστικα ξεσπάσματα, άσκοποι λόγοι γεμάτοι βερμπαλισμούς και επίδειξη ρητορικής δεινότητας και στο πηλίκον ουδέν!
Γιατί η υπουργός παιδείας στέλνει το παιδί της σ ένα σχολειό (ΙΒ θαρρώ το λένε) από το οποίο δεν μπορεί να μπεί παρά μόνο σε πανεπιστήμια του εξωτερικού; Δεν της κάνουν τα Ελληνικά; Υπουργός παιδείας είναι, ας τα κάνει καλύτερα. Εμένα όταν οι κόρες μου παίρνανε το πτυχίο τους από τα ΙΕΚ καμάρωνα Και συγχρόνως έκλαιγα που δεν είχα τα λεφτά να τις στείλω κάπου ψηλότερα.
Έτσι όπως κλαίω και σήμερα, στη σκέψη πως το 3,5 χρονών παληκαράκι μου (ένα δώρο που μου΄στειλε ο Θεός στα 47 μου, τότε, να γλυκάνει τη δυστυχία μου, να διώξει απ΄το χέρι μου το όπλο που μέρα με τη μέρα ζύγωνα πιο κοντά στο κεφάλι μου, να μου ξαναδώσει δύναμη και θέληση για ζωή) που είναι κολλημένο πάνω μου σα βδέλλα, θα πρέπει να ζήσει μακρυά μου όσο καιρό θα είμαι κρατούμενος. Για μένα, βλέπετε, δεν είναι τίτλος τιμής να μεγαλώνει το παιδί μου χωρίς πατέρα. Σήμερα θα τις έστελνα κι εγώ έξω γιατί θα θεωρούσα ντροπή να μάθουν τα παιδιά μου γράμματα στο εκπαιδευτικό σύστημα που έδιωξε τη Χαρά Νικοπούλου απ΄το Μεγάλο Δέρειο.
Αυτά κι άλλα πολλά τέτοια κουβεντιάζει ο λαός σας σήμερα, Υπουργέ μου. Αυτά ρωτάει κι απαντήσεις δεν παίρνει. Δεν ήταν αναρχικοί, ούτε αντιεξουσιαστές που φωνάζανε τις προάλλες να καεί η βουλή. Άνθρωποι σαν εμένα ήτανε και σαν το συχωρεμένο τον πατέρα μου. Άνθρωποι που πιθανόν να μην έχουν ξαναπάει σε συλλαλητήριο ποτέ τους. Και το «να καεί» δεν ήταν μίσος ούτε κακία. Η τελευταία, η απελπισμένη λύση είναι. Όταν δεν αποδίδει κανένα άλλο μέσο, βάζεις φωτιά στο χωράφι για να ξεφορτωθείς τα ζιζάνια. Αυτό σας φώναξε ο κόσμος. Μα ούτε κι αυτό τ΄ακούσατε. Τίποτα δεν ακούτε πια.
Αμπαρωμένοι σ΄ένα δικό σας κόσμο, πολύ μακριά απ΄το δικό μου κι ακόμη μακρύτερα απ΄τον πραγματικό, θωρακισμένοι, κυκλωμένοι από σωματοφύλακες μη σας πειράξει κανείς, από μυαλοφύλακες μη τυχόν κι αλλάξει η σκέψη σας, από ψυχοφύλακες, μήπως αγγίξει κανείς την ψυχή σας και ξεφύγει κάποιο ίχνος ανθρωπιάς, από διορισμένους κόλακες που σας γλύφουν λέγοντας πως ότι κάνετε είναι σωστό και φροντίζουν να μη δείτε ποτέ την πραγματικότητα, απόμακροι κι απρόσιτοι, άτολμοι και άβουλοι εκτελεστές των εντολών που σας δίνουν ξένοι, πειθήνια όργανα μιας θολής παγκόσμιας διακυβέρνησης, στην οποία κάποιοι λίγοι από σας θα είναι κάτι λίγο κι υπόλοιποι, μαζί με μας, απολύτως τίποτα.
Τέλειωσε η εποχή σας κύριε. Μόνοι σας την τελειώσατε. Δεν θα΄χει πιά λαοθάλασσες στις συγκεντρώσεις σας. Ούτε οι «βολεμένοι» θα΄ρχονται πια από φόβο μη τους πάρει κι αυτούς η μπάλα. Ήδη άρχισαν να σας «κράζουν» στο δρόμο. Ο λαός ψάχνει να βρει αλλού τη σωτηρία. Δεν πιστεύουμε πως θα δώσουν τη λύση οι ξενόφερτοι σωτήρες, όσα δανεικά κι αν φέρουν, ούτε οι ξενοσπουδαγμένοι μας πολιτικοί που τά ΄μαθαν όλα εκεί έξω, εκτός απ΄το πώς σκέφτεται και αντιδρά ο λαός που ήρθανε να κυβερνήσουν. Ούτε και στους παλιότερους έχουμε εμπιστοσύνη. Επί 36 χρόνια οι ίδιοι άνθρωποι μας πήγαν απ΄το κακό στο χειρότερο, εξαφάνισαν τον όποιο πλούτο παρήγαγε η χώρα. Τι άλλαξε σήμερα και θα μας πάνε στο καλύτερο;
Και ούτε το: «δεν είμαστε όλοι ίδιοι» περνάει πιά. Αν υπάρχουν καλοί και κακοί στο κοινοβούλιο, τότε τα πράματα είναι απλά. Αν οι καλοί είστε περισσότεροι διώξτε τους κακούς. Αν πάλι είναι οι κακοί περισσότεροι ας σηκωθούν να φύγουν οι καλοί, να ξέρουμε τι μας γίνεται. Μα ούτε το ΄να θα γίνει ούτε τ΄άλλο. Η καρέκλα έχει κόλλα, έτσι δεν είναι; Ή μήπως είναι μέλι; Έτσι είναι και το ξέρω, κύριε. Και, αντίθετα από σας, τις αποφάσεις μου τις έχω πάρει. Την ερχόμενη βδομάδα θα πάω στον κ. εισαγγελέα της Κομοτηνής για να εκτελέσει την ποινή που μου επέβαλε. Με το κεφάλι ψηλά θα πάω, να πληρώσω για τα λάθη μου, το μεγαλύτερο απ΄τα οποία είναι που πίστεψα σε σας και το νόμο σας και σας άφησα να με ξεγελάσετε τόσες φορές.
Κι αφού ξεχρεώσω ότι χρωστώ στην πολιτεία σας, θα περάσω στην απέναντι πλευρά του ποταμιού, να ζητήσω απ΄τους γειτόνους να με αφήσουν να στήσω εκεί το καλύβι μου. Είναι φιλόξενοι άνθρωποι, δε φαντάζομαι να μου αρνηθούν. Από κει και πέρα, όταν η χώρα που ζώ με πληγώνει, θα πονάει λιγότερο γιατί δεν θα είναι η πατρίδα μου. Δεν φεύγω χωρίς να πληρώσω το λογαριασμό, δεν με λένε Χριστοφοράκο και θέλω τα παιδιά μου να συνεχίσουν να φέρουν το όνομά μου με περηφάνια. Θα φύγω για να ζήσει ο γιός μου μακριά από σας, μη μάθει πως φερθήκατε στον πατέρα του και γίνει αντιεξουσιαστής για να σας χτυπήσει. Γιατί εξουσία εξασκείτε όχι διακυβέρνηση. Γιατί εξουσιάζετε, δεν διοικείτε. Γιατί η εξουσία είναι βία και βία θα φέρει.
Δεν έγραψα για να ζητήσω χάρη, δε σας την κάνω τέτοια χάρη. Δε θέλω κάποιο ρουσφέτι, θέλησα να μιλήσω στον υπουργό της δικαιοσύνης, για τις αδικίες που, χρόνια τώρα, βασανίζουν τον τόπο μου και τους ανθρώπους του. Δεν έγραψα την ιστορία της ζωής μου, την ιστορία του Θρακιώτη μικρομεσαίου της γενιάς μου σας αφηγήθηκα και την ιστορία του πολιτικού της γενιάς σας έτσι όπως την είδαμε εμείς.Θέλησα να μοιραστώ την πίκρα μου με τον Υπουργό, γιατί είμαι σίγουρος πια πως τα βογγητά του λαού δεν φτάνουν στα υπουργεία και αυτό είναι αδικία κύριε Υπουργέ της δικαιοσύνης.

Το δούλεμα συνεχίζεται: «απαγορεύονται τα μεγάλα δώρα στην κυβέρνηση»

Καινούργιο κοσκινάκι δήθεν διαφάνειας, βρήκαν στην κυβέρνηση και το πουλάνε μια χαρά στα μέσα ενημέρωσης. Μετά τις περικοπές των κρατικών αυτοκινήτων, δήθεν για οικονομία, μετά το πλήρως αποτυχημένο opengov και την επιλογή στελεχών μέσω ηλεκτρονικής διακυβέρνησης, η νέα πατέντα λέγεται απαγόρευση δώρων πάνω από 250 ευρώ. Θα δηλώνονται όλα τα δώρα στο ίντερνετ και οι πολιτικοί, οι γυναίκες και τα παιδιά τους δε θα δέχονται ακριβά δωράκια από άλλους πολιτικούς ή επιχειρηματίες. Διαφάνεια παντού, διακηρύσσει η κυβέρνηση σ’ αυτό το όμορφο καλοκαιρινό λαϊκό ανάγνωσμα για την παραλία.

Το θέμα πουλάει, είναι από αυτά που ο κόσμος τσιμπάει, ειδικά εν μέσω κρίσης. Όμως, τα λόγια από τις πράξεις απέχουν έτη φωτός.

Το πρόβλημα είναι τα φουλάρια, οι γραβάτες και τα στυλό που κοστίζουν 300 ευρώ; Δεν είναι τα δώρα κάτω από το τραπέζι, οι μίζες, το μαύρο χρήμα και οι εξυπηρετήσεις παντός είδους και με κάποιο αντάλλαγμα.;

Ή μήπως θα δηλώνουν στο ίντερνετ οι πολιτικοί και τα κρυφά δώρα και τις περιουσίες που κάνουν μόλις μένουν λίγα χρόνια στην πολιτική.

Με σουβέρ και κορνίζες κανείς δεν πλουτίζει, οπότε είναι εντελώς παρελκυστική η εκστρατεία της κυβέρνησης να μας πείσει ότι ακολουθεί την οδό της διαφάνειας.

Αν ήθελαν να κόψουν τις καθημερινές δωροδοκίες θα μπορούσαν για παράδειγμα να κάνουν πιο ισχυρή τη διαδικασία του πόθεν έσχες, κι όχι να δίνουν κάθε χρόνο μια ανοησία στη δημοσιότητα.

Θα μπορούσαν να εκποιούν την περιουσία κάθε πολιτικού που μπαίνει στην πολιτική χωρίς παντελόνι και βγαίνει με 50 σπίτια, κότερα και off shore.

Αλλά φαίνεται ότι το ευκαιριακό πουλάει, κι όχι η ουσία.

Κάποιοι κρύβονται πίσω από το δάκτυλό τους ή για να ακριβολογούμε, κάποιοι κρύβουν τα κότερα πίσω από τις γραβάτες.

www.antinews.gr

H DEUTSCHE WELE αποκαλύπτει νέους γερμανοτσολιάδες

στα Ελληνικά ΜΜΕ

DEUTSCHE WELE: Καμιά Ακύρωση για την Ελλάδα.
Η DEUTSCHE WELE αποκαλύπτει αυτό που όλοι υποψιαζόμασταν Ότι στην χώρα μας λειτουργεί παρακράτος στην ενημέρωση. Με αυτό το Δημοσίευμα αποκαλύπτεται ένας μηχανισμός παραπληροφόρησης και επικοινωνιακής τρομοκρατίας που υποστηρίζει ανοικτα τα συμφέροντα της τρόικας σε βάρος των αγωνιζομένων Ελλήνων.

Συγκεκριμένα η ιστοσελίδα της DEUTSCHE WELE αναφέρεται στο Γερμανικό τηλεοπτικό σταθμό n-tv όπου οι γερμανικοί τουριστικοί όμιλοι διαβεβαιώνουν ότι η απεργία των ιδιοκτητών και οδηγών βυτιοφόρων καυσίμων δεν έπληξε τα οργανωμένα ταξίδια, αλλά μόνον τους τουρίστες που ταξιδεύουν μόνοι τους. Συγκεκριμένα οι εκπρόσωποι της TUI, της Thomas Cook, της Alltours Rewe και της Touristik IST δεν έχουν μέχρι στιγμής ούτε μια ακύρωση από τους πελάτες τους που κάνουν τώρα διακοπές στην Ελλάδα.

Την ίδια στιγμή η ελληνική κοινή γνώμη έχει άλλη εικόνα από όσα έγιναν την τελευταίο δεκαήμερο και την απεργία των φορτηγατζήδων η οποία υποτίθεται ότι κόστισε στον τουρισμό. Το δεδομένο αυτό καθιστά αρκετούς Δημοσιογράφους υπόπτους ως συνεργάτες της τρόικα και των ξένων, και ζητά παρέμβαση κάθε αρμόδιου για σχετική έρευνα.

http://papaioannou.wordpress.com

Ετοιμάζονται “αντίμετρα” για το ελληνικό κρατικό και τραπεζικό χρέος

του Γιάννη Αγγέλη

Το ελληνικό, αλλά και συνολικά το δημόσιο και τραπεζικό χρέος των PIGS, που έχει συσσωρευτεί στην ΕΚΤ, έχει αρχίσει να “τρομάζει” τους κεντρικούς τραπεζίτες στην Φρανκφούρτη. Απέναντι σ΄ αυτή την απειλή η ΕΚΤ ετοιμάζει “αντίμετρα”.

Όπως έγραψε το “Κεφάλαιο” το 40% του ελληνικού χρέους (κρατικό και τραπεζικό), δηλαδή περί τα 150 δισ. ευρώ, με την μορφή ομολόγων κάθε είδους, βρίσκεται στα χέρια ή για την ακρίβεια στα “συρτάρια” του κ. Τρισέ στην Φρανκφούρτη...

Επισήμως ο κ. Τρισέ εμφανίζεται να έχει αγοράσει απ΄ ευθείας από τις ευρωπαϊκές (ελληνικές, γαλλικές και γερμανικές κυρίως) τράπεζες 40 και κάτι δισ. ευρώ σε κρατικά ομόλογα. Τα υπόλοιπα 110 δισ. ευρώ, σύμφωνα με τραπεζικούς υπολογισμούς, είναι κρατικά και τραπεζικά ομόλογα, που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο έχουν καταλήξει στα θησαυροφυλάκια της ΕΚΤ στην Φρανκφούρτη (κάμποσα από αυτά και στην ΤτΕ) σαν εγγυήσεις για την παροχή ρευστότητας στο τραπεζικό σύστημα στην ευρωζώνη...

Το μέγεθος είναι σχεδόν τρομακτικό. Ποτέ στην ιστορία του νεότερου ελληνικού κράτους δεν είχε συγκεντρωθεί στα χέρια ενός και μόνου “φορέα” τόσο μεγάλο μέρος του χρέους της Ελλάδας.

Στα ίδια “συρτάρια” βρίσκεται και το περίπου 20% του ισπανικού χρέους που σε απόλυτους αριθμούς είναι πολλαπλάσιο του ελληνικού.

Κάπου εκεί σε ένα από τα πιο κάτω... συρτάρια βρίσκονται τα πορτογαλικά και τα ιρλανδικά ομόλογα, κρατικά και τραπεζικά, που έχει φορτωθεί η ΕΚΤ για να κρατήσει σε “λειτουργία” το ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα.

Τα μεγέθη αυτά αν και φαίνονται... τρομακτικά για την Ελλάδα, είναι περισσότερο “τρομακτικά” (ιδιαίτερα αν προσθέσει κανείς τα αντίστοιχα μεγέθη της Ισπανίας, Πορτογαλίας και Ιρλανδίας) για την ίδια την ΕΚΤ και τους “κινδύνους” που αυτή έχει αναλάβει είτε σε περίπτωση χρεοστασίου είτε σε περίπτωση “αναδιάρθρωσης” της τιμής αυτού του χρέους με άμεση υποτίμηση.

Ήδη πάντως, σύμφωνα με ακριβείς υπολογισμούς, τα 40 δισ. ευρώ ελληνικού κρατικού χρέους που έχει αγοράσει η ΕΚΤ από την δευτερογενή αγορά, τα έχει πάρει στο 75% της ονομαστικής τους αξίας, ήτοι με ένα “haircut” της τάξης του 25%...

Σε επίπεδο διοικήσεων των ελληνικών τραπεζών έχει γίνει ανεπισήμως γνωστό ότι στην πρόθεση της ΕΚΤ είναι να αυξήσει τις αγορές κρατικών ομολόγων (όπως έχει αποκαλύψει το “Κεφάλαιο”) μέχρι τα 110 – 120 δισ. ευρώ. Αυτό σημαίνει ότι στα συρτάρια του κ. Τρισέ και του κ. Προβόπουλου θα συσσωρευθούν πάνω από 200 δισ. ευρώ πριν εξαντληθεί η εφαρμογή του Μνημόνιου...

Αυτά θα συμβαίνουν στην Ελλάδα όσο και στις άλλες “προβληματικές” χώρες της ευρωζώνης και γι΄ αυτό έχουν χάσει τον ύπνο τους οι κεντρικοί τραπεζίτες στην Φρανκφούρτη αλλά και στην Αθήνα.

Απέναντι στους κινδύνους που εγκυμονούν οι απειλητικοί αυτοί αριθμοί, τόσο στην Φρανκφούρτη όσο και στις Βρυξέλλες, ετοιμάζονται για τα... χειρότερα.

Δεν δυσκολεύεται κανείς να ακούσει στους διαδρόμους, τόσο της EKT όσο και της Κομισιόν ότι πριν από το τέλος του έτους θα πρέπει να είναι έτοιμα τα “αντίμετρα” σε ένα δεύτερο κύμα κρίσης είτε από τον χρηματοπιστωτικό είτε από τον δημοσιονομικό τομέα. Και αυτό όχι μόνο για την Ελλάδα.

Στο πλαίσιο αυτό:

* Οι Γερμανοί ετοιμάζουν όλες τις τεχνικές λεπτομέρειες για το πώς θα πρέπει να αντιμετωπισθεί με διαδικασίες “ελεγχόμενου χρεοστάσιου” ένας νέος κύκλος κρίσης χρέους είτε σε τράπεζες είτε σε κρατικές οικονομίες. Το πλαίσιο αυτό προϋποθέτει, όσον αφορά την κρίση κρατικού χρέους, τη “διάσωση” αλλά με δέσμευση των δημοσίων εσόδων και περιουσιακών στοιχείων της χώρας. Όσο για τη “διάσωση” τράπεζας αυτή προϋποθέτει τη διασφάλιση των καταθέσεων (για να αποφευχθούν κοινωνικές αναταραχές τύπου Αργεντινής) και τη δέσμευση και εκκαθάριση των περιουσιακών της στοιχείων.

* Παράλληλα το Think Tank των Βρυξελλών, το γνωστό Ινστιτούτο Brugel, προβάλει ολοκληρωμένη πρόταση έκδοσης ευρωομολόγου (Blu Bond) το οποίο όμως θα καλύπτει μόνο το κομμάτι του κρατικού χρέους που φθάνει στο 60% του ΑΕΠ που προβλέπει το Σύμφωνο Σταθερότητας. Ενώ το υπόλοιπο θα καλύπτεται από τα “εθνικά” ομόλογα (Red Bonds) τα οποία θα είναι στο έλεος των αγορών...

Όλες αυτές οι “λύσεις” βέβαια έχουν μία προϋπόθεση, την κατά γράμμα υλοποίηση των προγραμμάτων δημοσιονομικής προσαρμογής στα πρότυπα του ελληνικού “Μνημονίου”.

Χαρακτηριστικό άλλωστε είναι ότι στην Αθήνα ψηφίσθηκε νομοθετική πρόβλεψη σύμφωνα με την οποία κάθε ευρώ που θα χρειασθεί να δανεισθεί το ελληνικό δημόσιο –για οποιοδήποτε λόγο– πέραν το ποσού που θα έχει προβλέψει ο Προϋπολογισμός θα πρέπει να εγκριθεί από την Βουλή (και την τρόϊκα) με συμπληρωματικό Προϋπολογισμό...

www.capital.gr

Γενναίες αυξήσεις για τους συνεργάτες του πρωθυπουργού

Προχθές ψηφίστηκε στο Α’ Θερινό Τμήμα της Βουλής από τη κυβερνητική πλειοψηφία τροπολογία σύμφωνα με την οποία αυξάνεται το όριο των απολαβών εκτός έδρας κατά είκοσι (20) μέρες στους συνεργάτες του πρωθυπουργικού και των υπουργικών γραφείων ή των γραφείων των γενικών γραμματέων.

Με την ίδια τροπολογία του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Οικονομικών με την εντυπωσιακή ονομασία «Δημοσιονομική Διαχείριση και Ευθύνη»(sic!) αυξάνεται και ο μισθός κατά …1.000 ευρώ του γενικού διευθυντή του Οργανισμού Διαχείρισης Δημοσίου Χρέους (ΟΔΔΗΧ).

Όπως καταλαβαίνετε άρχισαν οι εξαιρέσεις από το πρόγραμμα λιτότητας και περικοπής των μισθών. Στην προκειμένη μάλιστα περίπτωση δεν μιλάμε απλά για μη μείωση των μισθών τους αλλά για εντυπωσιακή αύξηση των υψηλά ιστάμενων παραγόντων της Κυβέρνησης.

Την ίδια ώρα που οι μισθοί όλων των εργαζομένων έχουν περικοπεί , οι συντάξεις μετατρέπονται σε επιδόματα και το ευρώ αναζητείται από τον Έλληνα πολίτη ως ...απολεσθέν αντικείμενο, αυτά τα πράγματα είναι προκλήσεις!

Όσο και εάν προσπάθησαν να το περάσουν μέσω του Θερινού Τμήματος της Βουλής ,για προφανείς λόγους, δεν έχουν αντιληφθεί ότι μπορεί να κρυφθεί από τις εφημερίδες και τα ΜΜΕ γενικότερα ( αφού λίγες τροπολογίες πιο κάτω και στο ίδιο νομοσχέδιο τους «χάριζαν» κάποια εκατ. ευρώ), αλλά η νέα μορφή επικοινωνίας , το διαδίκτυο δεν έχει τέτοιου είδους περιορισμούς και αγκυλώσεις.

«Η κοινωνία προετοιμάζει το έγκλημα. Ο εγκληματίας το διαπράττει»,έλεγε ο Βίκτωρ Ουγκώ. Παραφράζοντας λοιπόν ελαφρά τον μεγαλύτερο Γάλλο Συγγραφέα και τοποθετώντας την στο σημερινό πολιτικό στάτους , η φράση θα μπορούσε να αποδοθεί ως εξής: « To ΠΑΣΟΚ προετοιμάζει το έγκλημα και τα θερινά τμήματα της Βουλής το διαπράττουν».

Γιατί δεν είναι φυσικά μόνο το ανωτέρω παράδειγμα. Είναι και η ουσιαστική κατάργηση του ΟΜΕΔ και των συλλογικών συμβάσεων κατ` επέκταση, η χαριστική ρύθμιση – χρονική μετατόπιση του 20% των εσόδων από τις διαφημίσεις που θα έπρεπε να αποδίδουν οι «καναλάρχες» ( αλλά …δεν!), οι …πονηρές υπερ-αρμοδιότητες του Υπουργού Οικονομικών, μέχρι και η πώληση …άυλων δικαιωμάτων (προσοχή!) και αποσύνδεση του ξεπουλήματος από τον προληπτικό έλεγχο του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Όμως για αυτά θα γράψω ξεχωριστά για το καθένα με νεώτερα και αναλυτικότερα άρθρα…

Γιατί καθημερινά αυτή η κυβέρνηση εκτίθεται ανεπανόρθωτα γιατί απομακρύνεται όλο και περισσότερο από την διαφάνεια , την εθνική ανεξαρτησία και τις ανάγκες του λαού , τις οποίες μάλιστα τις αντιμετωπίζει με …εχθρικό τρόπο!

www.politis-gr.com

Προσβολή στη μνήμη του νεκρού χειριστή

Ακόμα δεν είχαν κηδευθεί οι αξιωματικοί που έχασαν χθες τη ζωή τους και κάποιοι έσπευσαν να σπιλώσουν την μνήμη τους αποδίδοντας σε «ανθρώπινο λάθος» το τραγικό ατύχημα.

Συγκεκριμένα διαβάζουμε ότι η χθεσινή πτώση του ελικοπτέρου «Απάτσι» αποδίδεται «σε σφάλμα του πληρώματος», καθώς αυτό προκύπτει «από ενδελεχή έρευνα» τόσο των στοιχείων του ελικοπτέρου όσο και των συνομιλιών του πιλότου με τον πύργου ελέγχου. Σύμφωνα πάντα με τις ίδιες «πληροφορίες» από λάθος του πιλότου προκλήθηκε απώλεια στήριξης και το ελικόπτερο καρφώθηκε στο έδαφος.

Είναι πράγματι απορίας άξιον πως ενώ δεν πέρασαν ούτε 24 ώρες από το ατύχημα κάποιοι πρόλαβαν να κάνουν «ενδελεχή» έλεγχο.

Εμείς πάντως επιμένουμε σε όσα γράψαμε χθες.

Καταρχήν ο νεκρός χειριστής ήταν και εμπειρότατος και εκπαιδευτής πτήσεων. Είναι πολύ δύσκολο δηλαδή να διέπραξε το σφάλμα που του αποδίδεται.

Δεύτερον, το ελικόπτερο δεν επιχείρησε αναγκαστική προσγείωση όπως ελέχθη αρχικά, αλλά όπως υποστηρίζουν αυτόπτες μάρτυρες καρφώθηκε στο έδαφος από τα 1200 πόδια, περίπου. Πράγμα που σημαίνει ότι υπέστη σοβαρή βλάβη το κύριο στροφίο του ελικοπτέρου.

Υπενθυμίζουμε ότι τα ελικόπτερα «Απάτσι» βρίσκονται στην υπηρεσία της Αεροπορίας Στρατού από το 1995. Η παραγγελία των 12 συγκεκριμένων ελικοπτέρων, έγινε το 2003, επί υπουργίας του κ. Παπαντωνίου. Τα ελικόπτερα παραδόθηκαν το 2007. Ωστόσο, μέχρι και το 2009 παρέμεναν αποθηκευμένα, διότι το ελληνικό Δημόσιο εξέφραζε ενστάσεις για την τεχνική αρτιότητά τους. Στα δύο αυτά χρόνια μάλιστα καταγγέλθηκε (και δεν διαψεύστηκε από το ΓΕΣ) ότι καλωδιώσεις των ελικοπτέρων είχαν φαγωθεί από τρωκτικά. Στα τέλη του 2009 το ελληνικό Δημόσιο τελικώς παρέλαβε τα «Απάτσι».

antinews.gr

Επιστολή αναγνώστη προς τον υπουργό εργασίας κο Λοβέρδο Ανδρέα

Κύριε υπουργέ. Είχα την ατυχία για λόγους υγείας να μου κόψουν το ένα πόδι. Μετά από ένα χρόνο περιπέτειες με τις δημόσιες υπηρεσίες σας, πέρασα τελικά από υγειονομική επιτροπή όπου με έκριναν με 67% αναπηρία και με έβγαλαν στη σύνταξη (μέχρι εδώ ας πούμε όλα καλά). Για εξηγήστε μου (όμως αν μπορείτε) γιατί με υποχρεώνουν να περνάω κάθε δύο χρόνια από επιτροπή και να υφίσταμαι όλη αυτή τη ταλαιπωρία, λέτε να ξαναφυτρώσει το πόδι μου; Τότε φίλε υπουργέ, δε θα σε έχω ανάγκη γιατί από τα ιατρικά συνέδρια που θα με καλούν για να δουν αυτό το εξέχων για την επιστήμη γεγονός, θα έχω γίνει δισεκατομμυριούχος

Με τιμή,

Ένας Έλληνας αποβλακωμένος με τις νοοτροπίες σας

ΟΥΣΤ ΡΕΕΕ

Μια διαχρονική απάντηση στον ψεύτη πρωθυπουργό που στεναχωριέται για τα μέτρα που λαμβάνει, τρώγοντας αυγοτάραχο Μεσολογγίου, φιλέ μινιόν, πίνει κτήμα Μπουτάρη και δεν μας δίνει. Ουστ ρε ΠΑΛΙΟΜΑΣΚΑΡΑ που πήγες ανάμεσα στα κομματόσκυλά σου να κάνεις τον δυνατό άντρα που δημιουργεί για το καλό μας.

Στο Συνέδριο των Λαών για την Ειρήνη

Βιέννη 1952

Η μνήμη των ανθρώπων είναι εκπληκτικά αδύνατη για τα βάσανα που έχουν υποφέρει. Η δύναμη της φαντασίας τους για βάσανα που έρχονται, είναι ακόμα πιο ασήμαντη. Οι περιγραφές, που διάβασε ο Νεοϋορκέζος για τις φρικαλεότητες από την πτώση της ατομικής βόμβας, ελάχιστα τον τρόμαξαν, απ’ όσο φαίνεται. Ο κάτοικος του Αμβούργου περιτριγυρίζεται ακόμα από ερείπια κι όμως διστάζει να σηκώσει το χέρι ενάντια σ’ έναν καινούριο πόλεμο. Οι τρομακτικές για όλο τον κόσμο εμπειρίες από τη δεκαετία του ’40 φαίνεται να έχουν ξεχαστεί. “Η χτεσινή βροχή δε μας μουσκεύει σήμερα”, λένε πολλοί.

Αυτή την απάθεια είναι που πρέπει να πολεμήσουμε, γιατί ο έσχατος βαθμός της είναι ο θάνατος. Πάρα πολλοί σήμερα μας φαίνονται κιόλας νεκροί, μας φαίνονται σαν άνθρωποι, που έχουν αφήσει πίσω τους αυτό που είναι μπροστά τους. Τόσο λίγο αντιδρούν ενάντια σ’ αυτό.

Και όμως, τίποτα δε θα με πείσει, ότι είναι ανώφελο να συμπαρασταθούμε στη λογική ενάντια στους εχθρούς της. Ας πούμε ξανά και ξανά αυτό, που έχουμε πει χίλιες φορές ως τώρα – για να μην έχει ειπωθεί πάρα πολύ λίγο! Ας ανανεώσουμε τις αποτρεπτικές προειδοποιήσεις μας, μέχρι να μαλλιάσει το στόμα μας! Γιατί η ανθρωπότητα απειλείται από πολέμους, που σε σύγκριση μαζί τους, όλοι οι προηγούμενοι είναι άθλιες δοκιμές. Και αυτοί οι πόλεμοι θα έρθουν αναμφίβολα, αν δεν κοπούν από τη ρίζα τους τα χέρια εκείνων, που ολοφάνερα τους προετοιμάζουν.

Μπέρτολ Μπρεχτ, Δεκέμβρης 1952

Οι δανειστές μας θέλουν ν’ αγοράσουν την ΔΕΗ, γιατί ρε δεν έχετε αγοράσει όλη τη χώρα και μας έχετε βάλει να σκυλοδουλεύουμε όλη την ημέρα για ‘σας;

Η ΙΝΤΡΑΛΟΤ βγήκε σε δημόσια διαβούλευση ρε μορμόλια ή πήγε κατευθείαν με ανάθεση; ΟΥΣΤ ΡΕΕΕ

Τα παπαγαλάκια της ενημέρωσης τρελάθηκαν, η απεργία τίναξε την αγορά στον αέρα μας λένε, βρε ουστ ρεεε και άξιος ο μισθός σας παναγιωταρέες της ενημέρωσης, ΟΥΣΤ ΡΕΕΕΕΕΕ

Ρε ‘συ Ρέππα δεν πας να αρμέξεις καμιά κατσίκα στο χωριό σου (πάει περισσότερο στο χωριάτικο στυλ σου) και ν’ αφήσεις τα παχιά λόγια περί δημοκρατίας και το καλό των πολιτών. ΟΥΣΤ ΡΕΕΕΕΕ

Το Απάτσι δεν έπεσε, διαλύθηκε στον αέρα. Δυστυχώς για τους δύο χειριστές ήταν καινούριο και είχε βγει από σέρβις και έτσι αναπόφευκτα επήλθε το μοιραίο.

Ο αρχιφύλακας της αστυνομίας που πούλαγε ναρκωτικά γιατί σας ξενίζει, ποιος θέλατε να τα πούλαγε, ο γαλατάς;

Πιάσανε τους εμπρηστές στην Σάμο, τους είχαν ξαναπιάσει και τους άφησαν να τις ξαναβάλουν τις φωτιές για να έχουν τα παλικάρια του νησιού δουλειά να κάνουν.

Έφαγαν ξύλο οι δημοσιογράφοι από τους νταλικέρηδες, φανταστείτε να ήταν εκεί ο Χατζηνικολάου, ο Καψής, ο Κώνστας κλπ, τι θα γινόταν, μπρρρρρρρρ.

Η Παναγιωταρέα ακόμη έχει αστυνομική φρουρά και δέκα θέσεις στο δημόσιο, απογράφτηκε και τι να έγραψε λέτε; Γιώργο προχώρα, σε θέλει όλη η ψώρα.

Τα λεφτά σας τα έχετε ακόμη στις τράπεζες; Μπράβο έξυπνοι πολίτες. Ο Βωβός Σάλλα πλήρωσε καμία δόση, ο Κουρής και ο Μπόμπολας με τον Ψυχάρη;

Έμαθα ότι ο Ανδρουλάκης παραιτήθηκε από το ΠΑΣΟΚ και πήγε στο ΛΑΟΣ και όχι στο κόμμα του Πλεύρη που του είχε κάνει πρόταση μπρρρρρρρρρρρρρρρρρρρ και ΟΥΣΤ ΡΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ

ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ

Θ. Καλαμ8947’28797]94, δημοσιογράφος, Αθήνα

Κρατάνε μυστική, σαν τον “Κώδικα ντα Βίντσι”, τη σύμβαση Παπανδρέου-Κόκαλη (ΟΠΑΠ-ΙΝΤΡΑΛΟΤ)

Στην εποχή του e-gov και της ανοιχτής διακυβέρνησης ο διώκτης της ανομίας Γ. Παπανδρέου, συνεχιστής της παράδοσης Καραμανλή, ο οποίος έχασε κάθε προσωπική αξιοπρέπεια και πετάχθηκε ολόγυμνος στο περιθώριο της ιστορίας, έρχεται -μέσω του θλιβερού ΟΠΑΠ- να δώσει άλλα 200 εκατ. ευρώ στην Ιντραλότ του Σ. Κόκκαλη. Με απευθείας ανάθεση παρακαλώ.
Και σαν να μην έφτανε αυτό δεν τολμά να δώσει στη δημοσιότητα τη σύμβαση, όπως έκανε και ο προκατοχός του.
Το επιχείρημα είναι οτι πρόκειται για ιδιωτικές εταιρείες.
Γιώργο ντροπή σου. Τίποτε λιγότερο...

κουρδιστό πορτοκάλι

Ιράκ: Ο πιο αιματηρός μήνας τα τελευταία δύο χρόνια

Ο πιο αιματηρός μήνας στο Ιράκ τα τελευταία δύο χρόνια ήταν ο Ιούλιος με 535 ανθρώπους, ανάμεσά τους 396 πολίτες, να χάνουν τη ζωή τους σε βίαια επεισόδια, σύμφωνα με τον απολογισμό που έδωσαν στη δημοσιότητα τα υπουργεία Υγείας, Άμυνας και Εσωτερικών της χώρας.

Εκτός των πολιτών, σκοτώθηκαν ακόμη 89 αστυνομικοί και 50 στρατιώτες.

Σημειώνεται ότι το Μάιο του 2008 είχαν σκοτωθεί 563 άνθρωποι.

Παράλληλα, 1.043 άνθρωποι τραυματίστηκαν τον Ιούλιο, ανάμεσά τους 680 πολίτες, 198 αστυνομικοί και 165 στρατιώτες.

Πρόκειται για τους περισσότερους τραυματισμούς που έχουν σημειωθεί σε διάστημα ενός μήνα από την αρχή του χρόνου.

ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ