Η χώρα του τίποτα Νο 77

Κι ενώ ο Καραγκούνης σουτάρει και ο Νικοπολίδης κοιτάει την μπάλα που πάει στον ουρανό, ο Ντιέγκο τηλεφωνεί στην μάνα του και της λέει έλα μάνα να δεις από τις αλάνες της Βραζιλίας που έπαιζα μπάλα πού παίζω τώρα, με τι τρελούς έχω μπλέξει, που αφού δεν έχουν σχολεία, νοσοκομεία, έχουν γήπεδα που τα γεμίζουν με εξήντα χιλιάδες κόσμο και τους στοιχίζουν για συντήρηση έναν ολόκληρο προϋπολογισμό.

Και ενώ ένας πολίτης με κομμένα πόδια δεν μπορεί να πάρει αναπηρική σύνταξη των 300 ευρώ γιατί του λείπουν κάποια ένσημα, έρχεται η γερμανική Μπιλντ και γράφει ότι αυτή η χώρα δεν έχει καμία σχέση με την Ε.Ε. , πρέπει να μας διώξουν , προσβάλλουμε τους πολιτισμένους λαούς.

Και ενώ ο πρόεδρος της ΔΕΗ, ο εκλεκτός του Καραμανλή, ανακοινώνει δήθεν ότι θα βάλει από την πρώτη του χρόνου αύξηση 5% στα τιμολόγια (80% είναι η πραγματική αύξηση των τιμολογίων σε έναν χρόνο και το κρύβουν με μεθόδους μαυραγοριτών) πετάγονται όλο οι αντάρτες της κυβέρνησης και μιλούν ακατάπαυστα στην τηλεόραση και το ραδιόφωνο εκφράζοντας την σφοδρή αντιπαράθεσή τους σε αυτά τα μέτρα (οι μπαγάσηδες, τόσο μαλάκες μας περνάνε) και ότι θα αγωνιστούν, ώστε να μην περάσει αυτή η αύξηση στα τιμολόγια!

Και ενώ πρώτος ο Μανώλης της ΝΔ σκίζει τα ρούχα γι αυτές τις απαράδεκτες αυξήσεις, εμείς θα του πούμε από εδώ, τη μαλακία να πάει στην πλατεία του χωριού του να την διδάξει, εκεί θα τον καταλάβουν και θα τον χειροκροτήσουν.

Και ενώ ο Στεργιώτης, κάτι σαν συνδικαλιστής στην ΔΕΗ μας ενημερώνει ότι πληρώνουμε το φθηνότερο ρεύμα στην Ευρώπη, θα πούμε και σε αυτόν, αν υπήρχαν σοβαροί άνθρωποι στην χώρα του τίποτα θα τους είχαν κρεμάσει πριν χρόνια στο Σύνταγμα και θα είχαμε τελειώσει με όλα αυτά τα ελεεινά κομματόσκυλα.

Και ενώ στην εθελούσια έξοδο των δικών τους ανθρώπων στον ΟΤΕ αναγνωρίζουν επί πλέον και χαρίζουν τα ένσημα της στρατιωτικής θητείας στον άλλο αγρότη με τα κομμένα πόδια του λείπουν κάποια ένσημα. Ουστ υπάνθρωπα όντα.

Και ενώ στην Νέα Μάκρη η κάθε λογής κατσαπλιάδες σκοτώνονται με τους κατσαπλιάδες της εκκλησίας προβάλλοντας οι πρώτοι να τους λυπηθούν τα παιδιά τους που θα μείνουν χωρίς σπίτι και οι δεύτεροι τα χρυσόβουλα και τον νέο κώδικα περί δικαίων της εκκλησίας. Ουστ.

Και ενώ ο Βαρθολομαίος ο Τούρκος μας απειλεί ότι αν δεν δεχόμαστε τα χρυσόβουλα θα κινδυνεύσει η περιουσία του σπιτιού του στην Κωνσταντινούπολη, επιβάλλεται κάποιος εδώ να του θυμίσει του πονηρού κατσαπλιά ότι την μισή Κύπρο την έχουν οι Τούρκοι χωρίς να έχουν χρησιμοποιήσει χρυσόβουλα αλλά με άλλα μέσα που τα συμφώνησαν με κάποιους εξόριστους στο Παρίσι.

Και ενώ βγαίνει και ο άλλος των Αθηνών ή της Ελλάδος, θα σας γελάσω, και μας απειλεί λέγοντας αν τολμάτε πηγαίνετε σε δημοψήφισμα και θα δείτε τι θα σας κάνω μετά, θα του πω από εδώ, μπορεί να σταματήσει να πληρώνεται από εμένα και να σταματήσει να μας δουλεύει με τα μανουάλια, τις εικόνες και τα θαύματα και ας κάνει και εκατό δημοψηφίσματα.

Και ενώ αυτά γίνονται στον χώρο μας, πήραν θάρρος οι άλλοι στην Ιερουσαλήμ και βγάζοντας μαχαίρια, χρησιμοποιώντας εικόνες στα κεφάλια των άλλων παπάδων, άλλων θρησκειών, έκαναν τον χώρο του πανάγιου τάφου Εξάρχεια, ζήλεψαν τους χούλιγκανς διεκδικώντας τα δίκαιά τους και μάλιστα και αυτοί οι μπαγάσηδες με την έκφραση “σεμνώς και ταπεινώς”. ωχ.

Και ενώ τα πιστόλια και τα μαχαίρια για πενήντα ευρώ αφήνουν καθημερινά νεκρούς πίσω τους και η αλητεία κάθε λογής-απόχρωσης στην αγαπημένη μας χώρα αγαπητοί απόδημοι μας έχουν καταστήσει κυριολεκτικά την πιο επικίνδυνη χώρα στην Ευρώπη, η Νατάσα διηγείται στο προσωπικό του Λαϊκού νοσοκομείου πώς πέρασε στα Εμιράτα, πόσο εντύπωση τους έκανε το χρώμα το ροδοκόκκινο του συζύγου της, τα ρούχα της πόσο άρεσαν στις κυρίες των Εμίριδων κλπ, η Ελαΐδα με τα βούτυρα συνεχίζει να διαφημίζει ό,τι της κατεβαίνει στο κεφάλι, προσπαθώντας να πείσει τους Έλληνες ότι δεν θα πάθουν καρδιακά νοσήματα αν προτιμούν τα προϊόντα της και απ' ό,τι μαθαίνω είναι έτοιμη να βγάλει βούτυρο κατά της φαλάκρας, της ποδάγρας, όλες δικές της ανακαλύψεις και βέβαια σε ένα διαλυμένο κράτος αν μπορείς να πληρώνεις μπορείς να πουλάς μέχρι και ναρκωτικά στα παιδιά μας χωρίς να σε ενοχλήσει κανένας (μπορεί να σου δώσουν και κανένα βραβείο στο τέλος , μέχρι εδώ έχουν φτάσει).

Και ενώ συμβαίνουν όλα αυτά τα ωραία και ταπεινά, ο Εφραίμ ευχαριστεί τους αληταράδες συντρόφους του με την οφ σορ εταιρεία στην Κύπρο για τα εννέα εκατομμύρια ευρώ που του έστειλαν μετά τα σαρανταένα, για να φτιάξει έναν οίκο .... (βάλτε ό,τι οίκο θέλετε) και όλοι οι πατριώτες μας έχουν μείνει με το στόμα ανοικτό από την σαπίλα του κράτους Καραμανλή-εκκλησίας που αναδεικνύεται σιγά-σιγά και καθημερινά (Χριστόφλια τι γίνεται εκεί κάτω, μετά τις βάσεις των Άγγλων που θα διώξεις όπως είχες υποσχεθεί προεκλογικά, μήπως πρέπει ν' ασχοληθείς και με αυτά τα περίεργα και παράνομα που γίνονται στην χώρα σου;) μαθαίνουμε ξαφνικά ότι η Παναγία σταμάτησε να δακρύζει στο σουβλατζίδικο της Πατησίων και το σκίνωμα του αγίου Βησσαρίωνα τελικά ψόφησε και ησυχάσαμε ουστ όλοι σας και πάλι.

Jhoci Gertson

Tι το ήθελα;

Είπα κι εγώ να πάω μια βόλτα στο χωριό μου να δω λίγο την μάνα μου που έχει μπλέξει με το κτηματολόγιο και δεν ξέρει τι της γίνεται. Τι το ήθελα να πάω, αφού έπεσα πάνω σε μία Παναγία που γιόρταζε ή κάτι τέτοιο τέλος πάντων και όλοι οι κάτοικοι ήταν στο πόδι, γιατί θα πήγαινε ο Βαρθολομαίος ο Τούρκος να πάρει μέρος στον εορτασμό, ότι χειρότερο για 'μένα δηλαδή να πέσω μούρη με μούρη με την αφεντιά του. Αλλά η είδηση δεν είναι αυτή, είναι άλλη, μεταξύ των αγέρωχων στρατιωτικών μας, των αμέτρητων παπάδων (τι πληρώνουμε ρε παιδιά, τι είναι όλος αυτός ο μεσαίωνας που ζείτε;) ήταν ο Δημήτρης ο Καραγκούνης, αυτός που έβαζε τον κοσμάκη να παίζει τα ωραία του λεφτά στο χρηματιστήριο το 1999 για να γίνουν πλούσιοι και όταν όλα διαλύθηκαν εξαφανίστηκε, περιορίστηκε στο ξεκοκάλισμα των έντιμων κερδών του. Βάλτε τώρα όλο το σκηνικό , Βαρθολομαίος-παπάδες-στρατιωτικοί-χαραμοφάηδες και ο Δημήτρης Καραγκούνης μαζί να αλληλοσυγχαίρονται και να ανταλλάσουν όρκους πίστης μεταξύ τους , μπροστά στην Παναγία την τρυπητή, παιδιά κανείς δεν μας σώνει αν βρεθείτε σε παρόμοια εκδήλωση σας συστήνω να το βάλετε στα πόδια. Αμην.

Ρόζα Παπανικολή
Ζυρίχη

Άνεργοι

Είμαι υποχρεωμένος ν' αναφερθώ σε ένα κατά τη γνώμη μου τεράστιο έγκλημα που συντελείται στην Ελλάδα. Ενώ όλες οι πολιτισμένες χώρες του κόσμου και ειδικά της Ε.Ε. που γνωρίζω καλά, δεν αφήνουν κανέναν άνεργο και ειδικά προχωρημένης ηλικίας στην τύχη του, στην Ελλάδα συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Για να συντηρούν τα κομματόσκυλά τους , τους εργατολόγους τους, τους φοροτέχνες και βέβαια τον προθάλαμο του βουλευτή-δεινάστη, υπάρχουν συμπατριώτες μας που κυριολεκτικά έχουν αφεθεί στην τύχη τους. Το ζήσαμε εδώ στο Λονδίνο την περασμένη εβδομάδα, που μέσα στους δεκάδες που έρχονται από την χώρα μας μετανάστες ζητώντας ένα κομμάτι ψωμί (γυρίσαμε στην δεκαετία του '50 και του '60 , πού καταντήσαμε) ήταν και δύο ζευγάρια προχωρημένης ηλικίας που ήρθαν εδώ να βρουν δουλειά. Στο ερώτημα του εξαδέλφου τους, καλά δεν πέρνετε σύνταξη; Δεν μεριμνεί το κράτος για την τύχη σας σε αυτή την ηλικία; απάντησαν ότι στην Ελλάδα ισχύουν άλλοι νόμοι, πρέπει να σκύψεις και να γλύψεις, κάτι που η αξιοπρέπειά τους το απαγορεύει.

Ρε αλήτες, τι υπογράψατε τον Ιούνη του 2006 με ολόκληρη την Ε.Ε. ότι εγγυάστε για την μόρφωση και επαγγελματική αποκατάσταση των νέων και την ομαλή μετάβαση των μεγαλύτερων σε ηλικία συνανθρώπων μας, στην σύνταξη και με οποιοδήποτε κόστος;

Στέργιος Ρουρ

Λονδίνο